Wszyscy odradzali nam ten wyjazd,bo wiadomo jakie były wiadomości z krajów położonych na południe od Polski. Właściwie do ostatniej chwili nie było wiadomo co robić .Ostatecznie zapadła decyzja JEDZIEMY. Wycieczka miała trasę : Praga - Wiedeń - Bratysława -Budapeszt. Wody , owszem było sporo ale szczęśliwie nie lała się już z nieba ,chociaż u nas mocno padało gdy wyjeżdżaliśmy.Koniec deszczu nastąpił tuż za przejściem granicznym w Kudowie.I w zasadzie można powiedzieć ,że tak wytrzymało poza kilkuminutową mżawką w Wiedniu. Wycieczka miała przewodnika i to nie byle jakiego. Pisałam już o nim przy okazji ubiegłorocznego wyjazdu do Transylwanii. Na skutek jego opowieści zaczęłam się zagłębiać w historii Europy środkowej i powiem ,że wciąga mnie coraz bardziej.Wprawdzie na razie głównie korzystam z wiedzy zawartej w internecie ale z niecierpliwością czekam na dzieje Europy Środkowej , które niebawem mają się ukazać. Dodam ,że autorami są Michał Jurecki i Robert Makłowicz . Może kogoś zmylić nazwisko autora więc zaznaczę ,że nie będzie to dzieło o kulinariach .Makłowicz jest również historykiem.
PRAGA
Przykład ,gdzie przenikają się style i mieszają wieki.
Most Karola rzeczywiście był zamknięty a woda w Wełtawie rwąca i brudna.
Po stronie Hradczan niestety wiele budynków było podtopionych.
Hradczańska winorośl skąpana w słonecznych promieniach ,nie daje wiary temu co jest niżej.
To był czas kwitnienia robinii .
Pusty most i grupy turystów, którzy mieli nadzieję ,że jednak przejdą. Dzień wcześniej my też tam staliśmy.
Gotycka Katedra św.Wita , w której znajdują się relikwie św. Wacława oraz insygnia królewskie. Insygnia są przechowywane w specjalnej skrytce nad kaplicą św.Wacława ,zamkniętej na siedem kluczy .Każdy z tych kluczy jest w posiadaniu innej ważnej osoby w państwie.
Sarkofag Św. Jana Niepomucena. W czternastym wieku był on kanonikiem przy katedrze Św. Wita.Popadł w niełaski króla Wacława ponieważ nie chciał wyjawić szczegółów spowiedzi żony, którą król podejrzewał o zdradę. Najpierw poddano go torturom a ostatecznie zrzucono z mostu do Wełtawy. Jest patronem mostów , tonących, orędownikiem w czasie powodzi oraz patronem szczerej spowiedzi.
Lubię robić zdjęcia tym , którzy pozują nie dla mnie.
Wnętrza minimieszkanek przy Złotej Uliczce. Uwaga !!! Wstęp na Złotą Uliczkę chyba od całkiem niedawna za opłatą.
A rzeka nadal niespokojna.
Pewnie nie raz jeszcze zobaczycie tu mundurowych. Nie potrafię się oprzeć.
Piwiarnia u czarnego woła. Prawdziwy czeski folklor. Kelner bez uśmiechu ale tak ma być bo on tam rządzi i należy się go trochę bać . Herbaty broń boże nie zamawiać ,bo może nawet zwyzywać. Koleżanka zaryzykowała. Powiedział tylko ,że nie ma chociaż w menu jest. Coś do jedzenia można dostać dopiero przy drugiej kolejce. Wcześniej nie zamawiać bo i tak zignoruje. Polecam olomoucke tvarozky (to taki lokalny ser obsmażany w zalewie z ostrymi papryczkami) i nalazeny hermelin i utopenci ale już mi się pomieszało co jest co (jedno to ser a drugie to mortadela marynowana ). Trudno ,żeby się nie pomieszało jak wypiłam tyle piwa ile wypiłam. Nie napiszę ile bo sama w to nie wierzę. A przy okazji jeszcze przypomnę ,żeby nie używać w Czechach słowa ser a nawet ichniejszego syr bo to też źle wypowiadamy a wtedy jedno i drugie znaczy podobnie czyli opróżnianie się tylko brzydko.No i nie używać czasownika "szukać",bo to też niecenzuralne chociaż podejrzewam ,że oni już wiedzą ,że u nas i u nich nie zawsze wszystko znaczy to samo.
Bywa ,że nie zawsze jestem niewidzialna.
WIEDEŃ
Dunaj pod Wiedniem .Nie wygląda to dobrze ale przez centrum miasta przepływa tylko kanał Dunajski , który był kiedyś starym korytem a teraz reguluje poziom wody w głównym nurcie. Ponoć samo miasto jest tak zabezpieczone ,że nie ma siły aby zostało podtopione.
To nie biało czerwone a czerwono białe. Ale jakoś tak swojsko.
Piękna, ogromna, gotycka Katedra św.Szczepana przegląda się w lustrach Haas Hausa.Budynek powstał w 1990 roku według projektu Hansa Holleina.Mieszczą się tam biura, kawiarnie, restauracje i sklepy.
Graben -najbardziej reprezentacyjna ulica Wiednia.Pośrodku barokowa kolumna wzniesiona po epidemii dżumy w siedemnastym wieku.
Kohlmarkt _ wszystkie najlepsze marki modowe to tu.
Ponoć kanał ma się nigdy nie rozlać .Jak widać niewiele brakuje.
Hundertwasser Haus
BRATYSŁAWA
Niewielka , bardzo klimatyczna bratysławska starówka.
Kanalarz Cumil wychodzący z kanału -non stop oblegany .
A to Pavel Filgas , Czech , który ma babiczkę z Częstochowy i kreśli piórkiem takie obrazeczki ,z których jeden jest już u mnie ale jeszcze nie zawisł . A tak w ogóle to piszę to wszystko z czeskim akcentem bo mi się udzieliło. Bardzo lubię ten język.
A tak Dunaj się miał w Bratysławie.
BUDAPESZT
Powinnam coś napisać ale za dużo było degustacji Tokaja. Wreszcie wiem w czym rzecz i kiedy szamorodni a kiedy aszu i co to są putony i jaka jest różnica między mniej i więcej putonowymi oprócz ceny.Wszystko to wiem i nie tylko teoretycznie. W sierpniu kolejna wyprawa w tamte rejony. Powrót przez Tokaj. Szykuję już piwniczkę .