Spełnione marzenie

Wreszcie chyba mogę się pochwalić , chociaż tak naprawdę prace jeszcze nie dokończone ale mój stolarz potrzebował na wczasy a teraz odpoczywa po wczasach więc muszę cierpliwie poczekać na te wszystkie wykończenia. Wiadomo jak to jest z majstrami . Trwało to wszystko  potwornie dłuuuuugo, bo jak tylko temperatury na to pozwoliły zaczęliśmy od prac murarskich. Szklarenka stanęła na miejscu od dawna na nią przeznaczonym czyli na części fundamentu po starym domu . Ma kształt litery "T" przy czym daszek litery jest wymurowany na płycie betonowej bo pod tą częścią domu była i jest piwniczka a trzonek ma grunt pod nogami i w tej części wysadziłam moje biedne pomidorki , które męczyłam do tej pory w doniczkach. Szkielet budowli jest drewniany , natomiast wypełnienie to kompromis na jaki musiałam pójść z różnych względów. Dach jest z poliwęglanu komorowego . Oczywiście chciałam szyby ale mąż stanowczo się sprzeciwił bo stwierdził ,że będą przeciekały. Może miał rację. Próbowałam wynegocjować poliwęglan gładki ale cenowo wyszło to bardzo nieciekawie . Płyty są przyciemnione i chyba to akurat nie jest najgorsze rozwiązanie . Niestety w słoneczne dni materiał pracuje wydając przy tym dziwne dźwięki, jakby chciał  pęknąć. Jest obiecane ,że z czasem będzie to mniej uciążliwe czyli najprawdopodobniej się przyzwyczaimy. Jeśli chodzi o ścianki pionowe to wykonane są ze szkła 6mm. Wykorzystałam też takie różne fikuśne drzwiczki od starych kredensów, które od jakiegoś czasu wpadały mi w ręce i one stanowią wentylację. Szklarenka posiada dwoje drzwi , również zdobycznych . Póki co poprzenosiłam do niej trochę swoich gratów. Przywlokłam też starą kanapę i fotel . Lubię w niej przesiadywać ale nie zawsze się da. Mam nadzieję,że wczesna wiosna i jesień to będą te pory kiedy będzie najwięcej eksploatowana. Czy spełnia swoje zadanie? Dam znać :-). Na razie mnie po prostu cieszy.