w warzywniku

Obiecałam wczoraj ,że zaproszę dziś do swojego warzywnika co czynię mimo ,że padam . Postaram się w telegraficznym skrócie i częściowo tylko pokazać co tam słychać. Warzywnik jest jedną , wielką podwyższoną grządką i gdy słońce operuje ,czuję sięw nim jak na patelni. Warzywa lubią słoneczko , ale można się pracując tam nieźle załatwić. Ja dziś porozbierałam się nieomal jak do rosołu a teraz cała dygocę z zimna. To nie był dobry pomysł. Słońce słońcem ale temperatura była dziś zaledwie 16 stopni.No więc zacznę od cukinii. Pamiętacie te cylindry w skrzynkach z zeszłorocznymi liśćmi? W pierwszych dniach maja zasadziłam po 4 nasionka do każdego i nakryłam włókniną.

Dziś zajrzałam i oto są. Ledwo , ledwo się przebijają ale teraz już będzie z górki. Oczywiście wody im trzeba. Woda teraz jest najważniejsza. Podlewam odstaną w zbiorniku ,żeby rośliny nie dostały szoku termicznego , bo temperaturę nóżek mają naprawdę sporą.

Ponieważ te suche liście nieco raziły moje oczy ,więc dodałam skrzyniom zieleni . Jest tu wszystko co można znaleźć na mojej łące .jak ktoś nie ma łąki mogą być nawet chwasty a jak ktoś nie ma chwastów to skoszona śliczna trawa z trawnika.

Żeby było śliczniej dodałam niezapominajki a tak na serio to musiałam je po prostu usunąć z warzywnika teraz właśnie , bo gdyby dostały nasion , byłoby za późno. W przyszłym roku warzywnik byłby cały w błękitach.

To samo z ogórkami. Wsiałam do cylindrów i nakryłam włókniną.

Wszystko dodatkowo zabezpieczyłam czarną włókniną

Dziś zajrzałam , co tam się dzieje. No i są . Te drobne zielone roślinki to koper . Po prostu rzuciłam garść nasion i powciskałam w ziemię.To dobry duet a ponad to kopru nigdy za wiele. Można go suszyć ,mrozić , zrobić zupę koperkową.

Teraz tylko pozostało podlewać i podlewać.

Po zdjęciu włókniny z zagonu marchwiowo cebulowego zastałam taki oto widok. trzeba było się wziąć  za selekcję tego co tu wyrosło. W rzędach gdzie jest marchewka i nagietek może rosnąc tylko marchewka i nagietek . Między rzędami może już rosnąć coś innego ale też nie wszystko. Pozwalam rosnąć nasianej kocimiętce , oregano  , bo zawsze może się trafić ktoś kto będzie chętny na młode sadzonki. Zostają bratki , bo zawsze jest czas ,żeby się ich pozbyć a póki co okrywają glebę. Reszta raczej nie ma prawa wzrostu chyba ,że jest to koperek , kolendra albo maciejka . Maciejki znalazłam jedną siewkę ale znając możliwości maciejki , może być  wielka.

Tak to wygląda po selekcji. Dodam ,że nie używałam żadnego narzędzia. spulchniałam ziemię rękami . Ziemia w moim warzywniku jest lekka , dlatego taki sposób jest możliwy .Zaleta jest taka ,że niczego niechcący nie uszkodzę .

I na koniec ściółka z panny pokrzywównej. Ściólkować możemy każdym dostępnym nam materiałem zielonym, który nie ma jeszcze zawiązanych nasion. ja wybrałam pokrzywę , bo z czasem wejdzie ona w glebę i ją sobą wzbogaci. Ściółka nie ma zaduszać roślin , lecz tylko osłaniać ziemię więc ma być lekka i luźna . Lepiej dać mnie j i za kilka dni dodać , niż zrobić ze ściółki skorupę.

Jeszcze dziś obrobiłam poletko truskawek. 30 krzaczków zaledwie ale cieszą . odkryłam też coś niesamowitego , mianowicie zapach kwitnących truskawek.Jest jakby mi znany ale nei kojarzyłam go z truskawkami. Do tej chwili męczy mnie co tak mogło mi kiedyś pachnieć. Zapach jest na tyle delikatny ,że czuć go tylko w momencie jak się schylimy i wsadzimy niemal nos w krzaczek.A ja się naschylałam . bo usunęłam wszystkie podejrzane liście. Wszystkie choroby truskawek biorą się z liści, dlatego najlepiej się ich pozbyć. Ciężko jest to zrobić na plantacji ale gdy się ma kilka krzaczków to naprawdę warto.

Mam problem ze ściółkowaniem truskawek.Pierwszego roku kupiłam słomiane maty w markecie ( bo u mnie wieś ale bez słomy) ale tylko zaśmieciłam sobie tą słomą wszystko. Więc w ubiegłym roku podwiązywałam sznurkiem krzaczki do kijków ,żeby się truskawki nie kładły na ziemi ale też to był niewypał , bo jak bardzo pęd owocowy był obciążony to po prostu się łamał na sznurku.W tym roku wymyśliłam kołnierze z wlókniny. Pociełam  ją na kawałki i pookręcałam luźno krzaczki tak, żeby liście nie dotykały bezpośrednio ziemi . czy się sprawdzi , to się okaże.

Rzodkiewkę sieję  nie  w rzędach , lecz gniazdkowo. Wyznaczam dla niej kawałek grządki i robię dziurki i wsadzam w nie po jednym ziarenku i tak obsadzam nasionkami cała przestrzeń. Gdy wyrywamy rzodkiewkę , na to miejsce możemy posiać ją jeszcze raz. To maksymalne wykorzystanie kawałeczka ziemi.

Tym sposobem będziemy mieli rzodkiewkę przez cały sezon. Nie ma ona specjalnych wymagań pokarmowych , więc spokojnie starczy jej pożywienia na kilka zbiorów.

Rukola też już do zbioru. Tutaj rośnie pod południową ścianą warzywnika.

A tu nasiana między brukiem i wcale nie przeszkadza jej to ,że w szparkach miedzy kamieniami jest tylko piasek.

I na koniec poletko mięty , którą już od jakiegoś czasu używamy do napojów zimnych i ciepłych herbatek, do bukietów i wianków . A ona sobie tylko rośnie i pachnie.

Fioletowo różowe ochłodzenie

Ochłodziło się nagle i to bardzo nagle. Wczoraj zaczynałam robić wianki ubrana jak przystało na maj , czyli letnio a zrywałam konwalie i miętę odziana w ...UWAGA! kożuszek. Mąż się niedawno całkiem zapytywał , co ten kożuch robi w podręcznej szafie , gdy temperatury dochodzą do 30. Trochę się zawstydziłam , że taka jestem nieodrobiona i nawet porządków wiosennych a właściwie letnich w szafie nie zrobiłam ale dziś śmiało mogłabym się tłumaczyć ,że przeczuwałam ,że tak będzie. Ogrodnicy w tym roku nie odpuścili.Dodam ,że do tej baranicy komplet stanowiły moje bose nogi w klapkach jedynie. mam tę przypadłość , jak wiele innych całkiem normalnych kobiet , że nie lubię mieć za ciepło w stopy w ciągu dnia. W ciągu dnia , podkreślam , bo w nocy nie zasnę z zimnymi. zaopatrzyłam się nawet w pierzowe kapciuszki i w nich sypiam a gdy wstaję , wiadomo , zdejmuję.Oprócz tego ,że ochłodziło się temperaturowo , czego pewnie każdy kto w tym kraju mieszka doswiadcza , to jeszcze ochłodziło się kolorystycznie, przynajmniej  u mnie w ogrodzie. Bo kolory różowe i fiolety jak i niebieskości , są barwami z tonacji chłodnych.Najwięcej zimna robią teraz czosnki .

Zaczyna się też orlikowa orgia . To dopiero początek a co będzie to się okaże. Jak już pisałam kiedyś , te wszystkie kolory to potomstwo białego i fioletowego .

To chyba będzie biała mama

I dwaj ewentualni tatusiowie

Są też rośliny z całkiem innej bajki. Tu lilak miniaturkowy jakiś ale pachnie dokładnie tak samo jak jego wielki brat.

Zaczynają też głogi. przypominają mi czasy szkoły podstawowej. Mieliśmy dwa takie przy szkolnej alejce.

Najpóźniej rozkwitające tulipany. Bardzo subtelne moim zdaniem

Bratki to już wiadomo . też mieszańce i też wszelkie możliwe barwy nie pominając nawet żółtych ale w tym poście ich nie umieszczę za nic w świecie.

W bodziszkach jestem zakochana. wiem ,że są ich setki odmian i bardzo czekam aż je dziewczyny kolekcjonerki pokażą. Oj bedę pewnie zazdrościć.

Niektóre rośliny są tak mocno fioletowe ,że nawet w pąkach to widać. Tu mamy szałwię.

Zwykły szczypiorek też już fioletowieje

I na koniec rutewka orlikolistna . ta się z orlikami nie zadaje i koloru nie zmienia . A szkoda , bo byłoby ciekawie.

Jutro , jeśli koleżanka migrena mnie nie odwiedzi , to zaproszę do warzywnika.Miejsce na szklarnię tęsknie oczekuje .