w warzywniku

Obiecałam wczoraj ,że zaproszę dziś do swojego warzywnika co czynię mimo ,że padam . Postaram się w telegraficznym skrócie i częściowo tylko pokazać co tam słychać. Warzywnik jest jedną , wielką podwyższoną grządką i gdy słońce operuje ,czuję sięw nim jak na patelni. Warzywa lubią słoneczko , ale można się pracując tam nieźle załatwić. Ja dziś porozbierałam się nieomal jak do rosołu a teraz cała dygocę z zimna. To nie był dobry pomysł. Słońce słońcem ale temperatura była dziś zaledwie 16 stopni.No więc zacznę od cukinii. Pamiętacie te cylindry w skrzynkach z zeszłorocznymi liśćmi? W pierwszych dniach maja zasadziłam po 4 nasionka do każdego i nakryłam włókniną.

Dziś zajrzałam i oto są. Ledwo , ledwo się przebijają ale teraz już będzie z górki. Oczywiście wody im trzeba. Woda teraz jest najważniejsza. Podlewam odstaną w zbiorniku ,żeby rośliny nie dostały szoku termicznego , bo temperaturę nóżek mają naprawdę sporą.

Ponieważ te suche liście nieco raziły moje oczy ,więc dodałam skrzyniom zieleni . Jest tu wszystko co można znaleźć na mojej łące .jak ktoś nie ma łąki mogą być nawet chwasty a jak ktoś nie ma chwastów to skoszona śliczna trawa z trawnika.

Żeby było śliczniej dodałam niezapominajki a tak na serio to musiałam je po prostu usunąć z warzywnika teraz właśnie , bo gdyby dostały nasion , byłoby za późno. W przyszłym roku warzywnik byłby cały w błękitach.

To samo z ogórkami. Wsiałam do cylindrów i nakryłam włókniną.

Wszystko dodatkowo zabezpieczyłam czarną włókniną

Dziś zajrzałam , co tam się dzieje. No i są . Te drobne zielone roślinki to koper . Po prostu rzuciłam garść nasion i powciskałam w ziemię.To dobry duet a ponad to kopru nigdy za wiele. Można go suszyć ,mrozić , zrobić zupę koperkową.

Teraz tylko pozostało podlewać i podlewać.

Po zdjęciu włókniny z zagonu marchwiowo cebulowego zastałam taki oto widok. trzeba było się wziąć  za selekcję tego co tu wyrosło. W rzędach gdzie jest marchewka i nagietek może rosnąc tylko marchewka i nagietek . Między rzędami może już rosnąć coś innego ale też nie wszystko. Pozwalam rosnąć nasianej kocimiętce , oregano  , bo zawsze może się trafić ktoś kto będzie chętny na młode sadzonki. Zostają bratki , bo zawsze jest czas ,żeby się ich pozbyć a póki co okrywają glebę. Reszta raczej nie ma prawa wzrostu chyba ,że jest to koperek , kolendra albo maciejka . Maciejki znalazłam jedną siewkę ale znając możliwości maciejki , może być  wielka.

Tak to wygląda po selekcji. Dodam ,że nie używałam żadnego narzędzia. spulchniałam ziemię rękami . Ziemia w moim warzywniku jest lekka , dlatego taki sposób jest możliwy .Zaleta jest taka ,że niczego niechcący nie uszkodzę .

I na koniec ściółka z panny pokrzywównej. Ściólkować możemy każdym dostępnym nam materiałem zielonym, który nie ma jeszcze zawiązanych nasion. ja wybrałam pokrzywę , bo z czasem wejdzie ona w glebę i ją sobą wzbogaci. Ściółka nie ma zaduszać roślin , lecz tylko osłaniać ziemię więc ma być lekka i luźna . Lepiej dać mnie j i za kilka dni dodać , niż zrobić ze ściółki skorupę.

Jeszcze dziś obrobiłam poletko truskawek. 30 krzaczków zaledwie ale cieszą . odkryłam też coś niesamowitego , mianowicie zapach kwitnących truskawek.Jest jakby mi znany ale nei kojarzyłam go z truskawkami. Do tej chwili męczy mnie co tak mogło mi kiedyś pachnieć. Zapach jest na tyle delikatny ,że czuć go tylko w momencie jak się schylimy i wsadzimy niemal nos w krzaczek.A ja się naschylałam . bo usunęłam wszystkie podejrzane liście. Wszystkie choroby truskawek biorą się z liści, dlatego najlepiej się ich pozbyć. Ciężko jest to zrobić na plantacji ale gdy się ma kilka krzaczków to naprawdę warto.

Mam problem ze ściółkowaniem truskawek.Pierwszego roku kupiłam słomiane maty w markecie ( bo u mnie wieś ale bez słomy) ale tylko zaśmieciłam sobie tą słomą wszystko. Więc w ubiegłym roku podwiązywałam sznurkiem krzaczki do kijków ,żeby się truskawki nie kładły na ziemi ale też to był niewypał , bo jak bardzo pęd owocowy był obciążony to po prostu się łamał na sznurku.W tym roku wymyśliłam kołnierze z wlókniny. Pociełam  ją na kawałki i pookręcałam luźno krzaczki tak, żeby liście nie dotykały bezpośrednio ziemi . czy się sprawdzi , to się okaże.

Rzodkiewkę sieję  nie  w rzędach , lecz gniazdkowo. Wyznaczam dla niej kawałek grządki i robię dziurki i wsadzam w nie po jednym ziarenku i tak obsadzam nasionkami cała przestrzeń. Gdy wyrywamy rzodkiewkę , na to miejsce możemy posiać ją jeszcze raz. To maksymalne wykorzystanie kawałeczka ziemi.

Tym sposobem będziemy mieli rzodkiewkę przez cały sezon. Nie ma ona specjalnych wymagań pokarmowych , więc spokojnie starczy jej pożywienia na kilka zbiorów.

Rukola też już do zbioru. Tutaj rośnie pod południową ścianą warzywnika.

A tu nasiana między brukiem i wcale nie przeszkadza jej to ,że w szparkach miedzy kamieniami jest tylko piasek.

I na koniec poletko mięty , którą już od jakiegoś czasu używamy do napojów zimnych i ciepłych herbatek, do bukietów i wianków . A ona sobie tylko rośnie i pachnie.