| Ogórki kiszą się. Dziś dokonałam pierwszego poważnego zbioru ,chociaż nie są to jakieś tony. Na nasze kuchenne potrzeby akurat starczy. Jutro będą następne i te już pewnie włożę do słoików. I tak przez kolejne dni. Nie będzie ich w tym roku zbyt wiele , bo wiadomo co było wiosną a potem te susze . I tak są bardzo dzielne,że owocują. Na zbiór czosnku też już chyba ostatni dzwonek bo zaczyna kwitnąć. Wiedziałyście ,że nasionka czosnku to takie miniaturowe cebulki? Czasami obiektyw widzi więcej. I w ten sposób chciałabym nawiązać do tematu , który dziś został poruszony w komentarzach do poprzedniego posta.Dlaczego ja nie pokazuję swoich wnętrz? Powodów jest kilka.Pierwszy i najważniejszy to ten ,że nie uważam abym miała jakieś super wnętrza godne pokazywania. Oglądam tu wiele blogów i orientuję się co jest na topie. U mnie nic takiego nie ma. Nie dlatego ,że mi się te rzeczy nie podobają ale z innych powodów , których jest sporo ale jakoś nie bardzo chce mi się teraz tłumaczyć tu jakie to. Może największą przeszkodą jest moje własne lenistwo i przywiązanie do starego.Jestem pełna podziwu dla tych wszystkich dziewczyn , które potrafią robić te niesamowite metamorfozy swoich wnętrz. Ja nie potrafię. Do remontu kuchni przymierzam się już ho ho i jeszcze trochę. I pewnie , gdyby nie to ,że sprzęt,jak to sprzęt ulega awariom to pewnie jeszcze dłużej bym z tym zwlekała.Drugi powód,to moja świadomość ,że żeby pokazywać wnętrza , to trzeba umieć to zrobić a ja kompletnie tego nie potrafię. Po pierwsze nie mam sprzętu a w wypadku fotografowania wnętrz ma to akurat znaczenie i ja wiem , które dziewczyny mają dobry sprzęt chociaż niekiedy bardzo kokietują ,że niby komórką pstrykają. Nie ze mną te numery :-).Żeby była jasność , nie po to potrzebuję lepszego sprzętu ,żeby coś wypięknić ale po to ,żeby jak najwierniej pokazać. Bo nie wiem czy zwróciłyście na to uwagę ale ja nie upiększam świata. Staram się go pokazywać takim jaki jest. Jedyne czego się dopuszczam w obróbce fotografii to kadrowanie i obcinanie tego,co niechcący wejdzie mi w kadr. Nie bawię się cieniami ani kolorami,bo tak po prostu mam. Ale to też nie oznacza ,że nie podobają mi się obrobione obrazy. Jestem pełna podziwu,dla tych,którzy potrafią to umiejętnie zrobić i spowodować,że zdjęcie staje się sztuką.Moje fotografowanie to dokument. Nie jestem też zwolenniczką wszelkich ustawek . Czyli jeśli blat u mnie jest uwalony bo akurat coś na nim robiłam to nie mam ochoty go do sesji specjalnie czyścić , szlifować i pociągać warstwami lakieru czy wosku. Sorry ale nawet go nie wytrę. Nie przestawiam przedmiotów tylko dlatego ,że źle się komponują na fotografii. Jeśli mają swoje miejsce to niech sobie tam stoją a jak na fotografii mi się to nie podoba to po prostu jej nie pokażę światu. Wiem doskonale ile czasu zajmują sesje wnętrzarskie a ja go tyle nie mam, więc się w to nie bawię. Zresztą to jest też kwestia tego co kogo kręci. Ja wolę pobiegać za motylami niż ustawiać przedmioty. Oczywiście bardzo lubię oglądać te idealne obrazki wnętrz ale niech robią je Ci co lubią i potrafią. Ja nie.No a żeby nie być gołosłowną to wam dziś pokaże co potrafię a właściwie czego nie potrafię.Mam oczywiście jakiś tam pomysł na pokazanie wnętrz ale .... to bardzo pracochłonne( i chodzi raczej o ustawienie sprzętu a nie przemeblowanie mieszkania) więc chyba dopiero zimą jak nie będzie tyle pracy w ogrodzie. Ku jasności , ostatnie zdjęcie mojej kuchni było robione dokładnie 1 listopada ubiegłego roku , kiedy to o blogowaniu jeszcze nawet nie śniłam. Po prostu testowałam nowo zakupiony statyw :-)i nawet nie potrafiłam sobie wypoziomować zdjęcia.Teraz wiem ,że nie musi być ani w pionie ani w poziomie ani nawet ostro nie musi być ,a nawet nie powinno ,ale wtedy jeszcze o tym nie wiedziałam i się starałam.A przedostatnia fotografia jest specjalnie dla Jo ,żeby widziała ,że to różne lampy były :-) |
