Obraz astralny

Gdyby ktokolwiek  kiedykolwiek , o jakiejkolwiek porze roku czy dnia zapytał moją
mamę jakie kwiaty najbardziej lubi, odpowiedziałaby bez chwili namysłu ,że astry. Tego jestem w stu procentach pewna ,bo przez całe swoje życie powtarzała to zdanie i wtedy , gdy je siała i gdy flancowała, gdy dokupowała gotowe sadzonki u ogrodnika, gdy je potem pieliła, nawoziła ,no i gdy kwitły oczywiście .Gdyby ktoś zapytał , w którym kolorze najbardziej je lubi, to tutaj , wiem ,że miała dużo wątpliwości. Bo przecież te łososiowe są przecudne ,no ale te mocno różowe też , a te biskupie a atramentowe .Żółte jakże rzadkie i piękne zarazem a białe to przecież wiadomo. Mama zawsze miała astry .Gdy już nie bardzo chciały się udawać w ogrodzie kwiatowym ,bo ten w pewnym momencie zdominowały byliny, to poszła z nimi do warzywnika i choćby kilka rządków ale musiały być
 ....A ja? czy je lubię? No tak . Nie może być inaczej ale przyznam ,że najłatwiej kupić mi bukiet u tych ,którym uprawa lepiej idzie. Astry są bardzo wymagające co do gleby .Musi być żyzna i dobrze nawieziona jak pod warzywa. Dlatego często widzimy je gdzieś w polach pośród zagonów warzywnych. Tam udają się najlepiej. Na dodatek nie lubią rosnąć rok po roku na tym samym miejscu. Mama często mi mówiła ,żebym sobie zrobiła" astralną  grządkę" i przyznam ,że próbowałam ale bez skutku. Nawet piękne flance po jakimś czasie marniały. Zaprzestałam więc ale gdy tylko pojawią się na targu ,nie potrafię sobie odmówić zakupu bukietu jednego dla mnie , drugiego dla mamy.Mam nadzieję,że cieszy się nimi tam , gdzie teraz jest.
W ubiegłym roku , jesienią moja znajoma malarka http://zapachsztuki.blogspot.com/ postanowiła uwiecznić astry na płótnie olejami. Przyznam ,że do tamtego momentu nie przepadałam za martwymi naturami z kwiatami uznając,że jest to po prostu uśmiercanie natury ale ....zmieniłam zdanie. Astry mnie urzekły od pierwszego wejrzenia. Może też dlatego ,że zobaczyłam na tym obrazie to czego tak naprawdę inni tam nie widzą a mianowicie mamę wtulającą w nie swoją twarz w celu ich wywąchania .Ktoś powie ,że astry nie pachną. No jasne ,że nie pachną jak konwalia , czy słodka różą ale wszystko ma swój zapach . Astry też , zwłaszcza świeżo ścięte. Wyraziłam chęć nabycia tego obrazu ale koleżanka niezbyt ku temu była chętna ,bo czasem tak ma ,że trudno jej się rozstać ze swoim dziełem ,niemalże jak z dzieckiem. Nie nalegałam więc ,chociaż miałam go często pod oczami. Uznałam ,że o mamie i o astrach nie będę jej opowiadać ,bo ma dziewczyna miękkie serce a ja tego nie lubię wykorzystywać. Dowie się teraz , gdy obraz jest już mój.A stało się tak ,że Iwona stwierdziła ,że musi mi coś namalować . A ja na to ,że te jej astry bardzo mi się podobają . A ona na to - no to są twoje . Tak po prostu. Przestała kochać swoje dziecko czy może mnie pokochała bardziej ?Tak czy siak mam teraz astry o każdej porze roku i dnia i są to kwiaty , które lubię najbardziej . Przynajmniej z pośród tych , które mam na płótnie ,malowane olejnymi. A to jasne miejsce ,o którym ktoś powiedział ,że tam czegoś brakuje , to wcale nie jest puste. Tam właśnie widzę mamę.

Obawiam się,że z przejęcia nie powiedziałam dziękuje. Więc  DZIĘKUJĘ Iv!!!!!