kapliczka

Ciężko jest mi się ostatnio zmobilizować do pisania postów bo dzień zwykle zaczynam o 6 rano a z ogrodu wracam dopiero przed samą dwudziestą i przeważnie mam dość wszystkiego. Kąpielka i spanko. Przejrzę jeszcze co tam u Was i abo zostawię komentarz albo odłożę to na później .W ciągu dnia natomiast zdarza mi się usiąść z Wami przy herbacie albo z kawą. Dzisiaj mogłam trochę odpocząć o ile odpoczynkiem można nazwać sprzątanie domu. No ale zawsze to trochę inne mięśnie pracują niż te przy pracach ogrodowych. Tak się przynajmniej łudzę ,że jutro wstanę bez bólu w kręgosłupie.Najciekawsze jest to ,że wiosna tego roku do tej pory naprawdę nas rozpieszczała pogodowo , a ja jakaś taka nieodrobiona jestem. Mam nadzieję,że nie jestem jedyna w tym klubie. Dzisiaj zmobilizowała mnie do zrobienia posta pewna przesyłka ,która nie była dla mnie tajemnicza ale niespodziewana ,bo miała przyjść jutro a nawet przypuszczałam ,że może to nastąpić w przyszłym tygodniu .Poczta Polska potrafi jednak mile zaskoczyć więc zwracam honor ,że nie dowierzałam .A paczka przyszła od Hani tej od zielnika. A w paczce..... kapliczka bo od pierwszego spojrzenia wiedziałam ,że musi być u mnie. Miewacie tak? Skąd ten pomysł? Otóż miałam kiedyś sąsiada. Zbyszek miał na imię. Oprócz tego ,że był najbliższym moim sąsiadem bo mieszkał za płotem , to jeszcze był najbliższym bo najmilszym. Zawsze ucinaliśmy sobie długie pogaduszki na wszelkie tematy. On ,można by rzec -człowiek renesansu. Wszechstronnie zainteresowany i wszechstronnie uzdolniony. Tak sobie myślę,że pewnie teraz pisałby bloga. Może fotograficzno, historycznego pisanego wierszem przeplatanym dowcipami. Niestety cztery lata temu odszedł na zawsze . Sporo po sobie zostawił. Sama mam kilka wystruganych przez Niego aniołków na choinkę oraz dwa koniki z lipowego drewna. No i wiosną pięć lat temu planowaliśmy ,że wystruga mi kapliczkę na moją starą jabłonkę. Nie zdążył. W maju zdiagnozowano u Niego raka żołądka a na święto zmarłych zapalałam mu znicz na grobie. O kapliczce zapomniałam tzn. przypominałam sobie ale od razu przypominało mi się wszystko ,więc wypracowałam umiejętność  niemyślenia.Łatwo nie było bo jabłonkę widzę ze wszystkich moich okien południowych a jest ich trochę.No i kilka dni temu Hania http://zielnikhani.blogspot.com/2014/04/pracowity-by-to-tydzien.html#comment-form pokazała na swoim blogu zrobioną przez jej męża kapliczkę, która , gdy tak dodałyśmy wiek poszczególnych jej elementów ,okazała się stara jak świat . Gdy wróciłam koło południa ze sklepu , paczka już czekała na mnie na stole. Szybciutko rozpakowałam , trochę ją pomiziałam bo lubię dotykać takie rzeczy i pognałam mimo deszczu zawiesić ją na miejscu , które tak długo czekało. No i moim zdaniem wygląda to tak, jakby kapliczka wyrosła z tej jabłoni. Pewnie teraz często będzie ona motywem na moich zdjęciach z ogrodu .Hani i jej mężowi bardzo dziękuję ,że zechcieli się jej pozbyć. Ja na pewno tego nie zrobię.

 A co więcej nowego ? Chyba tak jak u wszystkich , którzy mają kawałek domu i ziemi wokół. Porządki , których końca nie widać. Okna się myją , grządki się robią , roślinki się sieją . Nawet nie wiem kiedy to wszystko się dzieje. Mirabelka kończy kwitnienie , wczoraj rozkwitła czereśnia , grusze już też strzelają pąkami. Fiołki mają już za sobą szczyt kwitnienia (znowu nie zrobiłam fiołkowego cukru ) . Zaczynają rozkwitać pierwsze tulipany. Dopiero co cieszyłam się zielenią miesięcznic a teraz już całe w fioletach. Magnolie ino patrzeć jak przestaną czarować a ich miejsce zajmą bzy a potem róże.  Nie można by zwolnić odrobinę  Matko Naturo? Żeby się tym wszystkim zdążyć pozachwycać , nacieszyć oczy i nozdrza . Ogłuchła.

Potrzeba -matką wynalazku. Każdy to wie, więc pewnie nikt się nie zdziwi ,że u mnie rolę szklarni przejęła (mam nadzieję tymczasowo ) szafka medyczna kupiona za 35 zł i postawiona przy południowej ścianie domu na tarasie.Całkiem dobrze się w niej mają moje roślinki choć przyznam ,że na noc pożyczyłam im swojego ulubionego kocyka. Czegóż się nie robi ,żeby maleństwom było dobrze? Myślałam nawet o wstawieniu im grzejnika ale niczego o tak małej mocy nie znalazłam .Może Wy macie jakieś pomysły czym taką oszukaną szklarnię dogrzać w zimne noce , które nastały?

Mam nadzieję ,że przed świętami uda mi się jeszcze wpaść z relacją z pola walki a jeśli nie , to zostawiam mały wielkanocny akcencik jajkowy. Alleluja !!!