W poszukiwaniu kwiatu paproci

Zaczęłam z samego rana , bo wprawdzie dzień długi a nawet najdłuższy , ale zadanie niebywale trudne. Na początek próbowały mnie podejść lilie. Zakwitły akurat dzisiejszego ranka. Czy to zbieg okoliczności czy miały ambicje uchodzić za kwiat paproci?Popodziwiałam , a jakże ale nabrać się nie dałam. Po pierwsze różowe a po drugie to nawet jednego liścia paproci nie mają. No więc tylko je obfotografowałam ze wszech stron i ruszyłam na dalsze poszukiwania.

I tym sposobem dotarłam do moich ulubionych ostróżek. Chyba nie miały złych zamiarów ale trochę czasu mi zajęło zerknięcie na nie z każdej strony i zajrzenie do wnętrza. naprawdę jest to kwiat z bardzo bogatym życiem wewnętrznym ale nie jest kwiatem paproci.

Oregano też nie jest paprocią i na dodatek jeszcze nie kwitnie , ale to właśnie najlepsza pora żeby poczynić jego zbiory . Wiec po nożyce i koszyczek do domu i trochę mi zeszło , bo wcale się nie spieszyłam z tym cięciem. Dzień taki piękny a ta woń ciętego oregano tak ujmująca ,że trwałam w tym błogostanie do samego południa. Potem poszłam do kuchni i powiesiłam snopek zielska w zacienionym kuchennym oknie . Ma tam dobrze ,bo jedna kwatera jest ciągle otwarta więc i cień i przewiew- wszystko co zielu do szczęśliwego ususzenia potrzeba.

Jak już znalazłam się w kuchni , to trzeba było coś smakowitego zrobić. Szybkie jedzonko- bób. Teraz jest najlepszy . Te najmniejsze ziarenka wyjadam surowe. Resztę gotuję na parze z Pęczkiem koperku. Po ugotowaniu solę i dodaję masełko z przysmażonym lekko czosnkiem. Palce lizać.

Dziś na deser były poziomki i truskawki prosto z krzaka , bo przecież trzeba było wznowić poszukiwania.

Już myślałam ,że może to niebieskie , to jest to , bo liście paproci są , ale moja uwaga skupiła się tymczasem na tym co nad tym fruwało.

I pofrunęło na szałwię a ja za tym.A na szałwiach i tych niebieskich i tych różowych oj działo się działo.

I w takich oto okolicznościach przyrody minęło mi to świętojańskie popołudnie.Jeszcze na chwile zwabiła mnie swoją wonią skromna maciejka , ale to nie był zapach kwiatu paproci.

Liliowiec , też się przyczaił między paprociami ale nie ze mną te numery. znam tego gagatka.

Wreszcie dotarłam tam , gdzie prawdopodobieństwo spotkania poszukiwanej czy też poszukiwanego było największe.

I o to jest . Znalazłam . Ucieszyłam się bardzo ale na bardzo krótko , bo za bardzo mi to kwiecie przypominało naparstnicę.

A może to jednak paproć zakwitła różami w bukiecie od koleżanki?

Zupełnie przypadkiem(  z odkryciami tak już bywa) odkryłam go we flakoniku perfum Loewe. Naprawdę pachną kwiatem paproci. Kto nie wierzy , niech sam sprawdzi .

Tak więc nie pozostało mi nic innego jak uczcić to wydarzenie sobótką lub kupałą jak kto woli , rozjaśnić trochę tę najkrótszą noc i udać się pisać niniejszego posta. Możecie wierzyć lub nie ale jest już całkiem widno a ptaki świergolają od ponad godziny. Naprawdę nie warto było się nawet kłaść spać.

wcale mi nie różowo

Piszę tego posta ale tak trochę nie do końca jestem przekonana czy powinnam. Gdyby było normalnie, powinnam się teraz przechwalać , jakie to piękne róże wyhodowałam , pomimo iż nie jest to Anglia a nawet Holandia. Cóż , chwalę się więc Wam moim widokiem z kuchennego okna, ale nie tak ten widok miał wyglądać.Ja to wiem, a reszta może się tylko domyślać. Nie ma róż i nie ma powojników.Naparstnic jest jak na lekarstwo ( z tym trzeba ostrożnie bo można się, albo kogoś otruć niechcący, bądź umyślnie).Zwykle połowa czerwca , cieszyła się u mnie wszelkimi odcieniami różu ( bo róże mają być różowe ) i fioletów ( bo powojniki najbardziej mi pasują właśnie takie). Zabrakło, i naprawdę przeżywam ból , chociaż wiem ,że bywają rzeczy bardziej ostateczne i bardziej bolesne. Pokażę więc Wam , tylko skromne towarzystwo , dwór królowych kwiatów a one będą miały u mnie miejsce na epitafium w osobnym poście.

I tak smutnie wygląda moja słynna różana aleja . Pergole rdza zżera ze smutku i zgryzoty, bo

tak wyglądały rok temu o tej samej porze. Znajdziecie 20 szczegółów różniących te obrazki?

Nawet nie mogę się pocieszyć zapachem najpiękniejszej. Zresztą ,ja też już nie taka, jak przed rokiem. Dziś nie ma różowo a przynajmniej nie różano.

Biało czerwono

Pomimo majowych mrozów, późniejszego braku słońca i ciągłych opadów- nie zawiodły. Jak przystało na połowę czerwca sezon truskawkowy w pełni.  A od dzisiaj po wsze czasy truskawki będą mi przypominały nasz mecz z Rosjanami . U mnie w domu jest taki dziwny układ ,że pomimo iż mieszkają w nim trzej faceci , to naprawdę tylko ja jestem prawdziwym kibicem , który obejrzał mecz od pierwszego gwizdka do ostatniego łącznie z reklamami w przerwie . To kibicowanie mam po tacie , który  pomimo wieku (83)potrafi sypać nazwiskami wszystkich piłkarzy i to nie tylko tych z naszej reprezentacji. Pytałam go komu dziś kibicuje i wymigująco odpowiedział ,że lepszym. Myślę ,że naszym . Byli lepsi moim zdaniem. A dlaczego te truskawki i mecz? Ano dlatego ,że zanim się mecz rozpoczął postanowiłam zrobić zbiory na mojej trzydziestokrzaczkowej plantacji . Zebrałam aż dwa ....no...no...nocniki i pożarłam podczas transmisji. Zawsze ,gdy się denerwuję podjadam. Myślicie ,że przeżyję taką ilość? Pewnie jutro będzie miętowa dietka .Tak wiec mnie truskawki z meczem . A wam z czym kojarzą się nocniki? mam nadzieję ,że od dziś z pięknymi, dojrzałymi , soczystymi i słodziutkimi truskawkami Maszki .

już wiadomo

Troszeczkę się to wszystko przeciągnęło w czasie ale dzisiejszy dzień był kolejnym przykładem na to ,że nie wiele tak naprawdę można sobie zaplanować.Planowałam tak,że po obiedzie miałam się udać na poszukiwanie kąkoli i zbóż w celu uświetnienia imprezy losowania ,bukietem nawiązującym do zdobień na dzbankach. Później miałam dopaść Kaję, która zwykle po obiedzie jeździ na hulajnodze . Tymczasem zadzwonił znajomy , który akurat był w okolicy i wyraził ochotę odwiedzenia nas. Oczywiście bardzo się ucieszyłam , bo dawno go nie widziałam a lubię gościa szczególnie i nawet myślałam ,żeby o nim jakiegoś posta poczynić , bo jest niezwykle ciekawą postacią. Tak więc miło nam upłynęło popołudnie i dopiero gdy pożegnaliśmy się pobiegłam na łąki po kwiecie ale niestety kąkoli nie uświadczyłam . Może dlatego ,że kąkole w życie rosną a na naszej wsi nie ma tradycji siania zboża. Tak więc bukiet powstał ze wszystkiego co się nawinęło ale myślę, że ma odpowiedni temu wydarzeniu charakter. Ponieważ nie chciałam już po dobranocce fatygować małej sąsiadki , za sierotkę posłużyła moja osobista córka. Zrobiłam 59 losów .W zabawie wzięły udział wszystkie osoby , które wpisały się pod niespodziankowym  postem zaczynając od Jo a kończąc na Dorocie J , plus Krystyna , która wpisała chęć wzięcia udziału w losowaniu ale pewnie pomyłkowo uczyniła to pod poprzednim postem. Kto wygrał?

Tak więc już wszystko wiadomo. Wygrała Maja , która wpisała się pod sam koniec zabawy. Moja Ania naprawdę mieszała i mieszała zanim wylosowała. Sama byłam bardzo ciekawa , której szczęście dopisze.Maju , gratuluję i czekam na adres. Chciałabym również dać bonusy w postaci mydelniczek a dostaną je dziewczyny , które z wielkim zachwytem pisały właśnie o nich . Są to Agata B, Ula,Blue, Elle i jeszcze Doranma ,jeśli to faktycznie chodziło o rożowy kolor w Twojej łazience. Poproszę o adresy.

Wszystkim dziewczynom ,które brały udział w zabawie bardzo dziękuję. Chciałabym szczególnie podziękować tym , które mimo ,że nie musiały, umieściły u siebie informację o moim candy, tym samym zmniejszając swoją szansę na wygraną. I jeszcze chciałam kilka słów o Basi z Serbii, która pisze do mnie na maila od jakiegoś czasu i bardzo chciała wziąć udział w zabawie ale nie bardzo umiała sobie poradzić z wpisaniem komentarza. Po pierwsze gratuluję ,że jej się udało a po drugie postaram się i dla niej o jakiś mały nostalgiczny upominek , bo czuć w jej pisaniu wielką nostalgię za krajem . I to mnie bardzo porusza.

Wróciłam

Po całonocnej podróży wróciłam dziś rano do domu , ale bynajmniej nie do rzeczywistości. Odwiedziłam miejsce niezwykłe pod każdym względem i ciągle jestem pod ogromnym wrażeniem i wiem ,że będę tam wracać na pewno nie raz , jeśli tylko życie na to pozwoli. Ale o tym wszystkim napiszę kiedyś , jak trochę ochłonę. Dziś chciałam wyrazić moje wielkie zadowolenie ,że gdy mnie tu nie było , mój blog nie umarł śmiercią naturalną, ale jak widzę zyskałam nawet kilka nowych znajomych . Ogromnie mnie to cieszy. Widzę , jak mam dużo zaległości i tu na blogu i w mailach.Będę się starała jak najszybciej wszystko odrobić.  Lista chętnych do zabawy jest dosyć długa i muszę trochę popracować w przygotowywaniu loterii. Tak więc , myślę , że o północy z środy na czwartek zamkniemy listę uczestników i spokojnie w świąteczny czwartek urządzimy losowanie.  Oczywiście biorą udział wszyscy , którzy wpisali się pod poprzednim postem . Wiem ,że nie wszyscy są miłośnikami emalii , więc następnym razem wymyślę coś z całkiem innej bajki. Dziękuję również wszystkim ,którzy składali mi życzenia i biegnę sprawdzać , co tam słychać u Was.