W poszukiwaniu kwiatu paproci

Zaczęłam z samego rana , bo wprawdzie dzień długi a nawet najdłuższy , ale zadanie niebywale trudne. Na początek próbowały mnie podejść lilie. Zakwitły akurat dzisiejszego ranka. Czy to zbieg okoliczności czy miały ambicje uchodzić za kwiat paproci?Popodziwiałam , a jakże ale nabrać się nie dałam. Po pierwsze różowe a po drugie to nawet jednego liścia paproci nie mają. No więc tylko je obfotografowałam ze wszech stron i ruszyłam na dalsze poszukiwania.

I tym sposobem dotarłam do moich ulubionych ostróżek. Chyba nie miały złych zamiarów ale trochę czasu mi zajęło zerknięcie na nie z każdej strony i zajrzenie do wnętrza. naprawdę jest to kwiat z bardzo bogatym życiem wewnętrznym ale nie jest kwiatem paproci.

Oregano też nie jest paprocią i na dodatek jeszcze nie kwitnie , ale to właśnie najlepsza pora żeby poczynić jego zbiory . Wiec po nożyce i koszyczek do domu i trochę mi zeszło , bo wcale się nie spieszyłam z tym cięciem. Dzień taki piękny a ta woń ciętego oregano tak ujmująca ,że trwałam w tym błogostanie do samego południa. Potem poszłam do kuchni i powiesiłam snopek zielska w zacienionym kuchennym oknie . Ma tam dobrze ,bo jedna kwatera jest ciągle otwarta więc i cień i przewiew- wszystko co zielu do szczęśliwego ususzenia potrzeba.

Jak już znalazłam się w kuchni , to trzeba było coś smakowitego zrobić. Szybkie jedzonko- bób. Teraz jest najlepszy . Te najmniejsze ziarenka wyjadam surowe. Resztę gotuję na parze z Pęczkiem koperku. Po ugotowaniu solę i dodaję masełko z przysmażonym lekko czosnkiem. Palce lizać.

Dziś na deser były poziomki i truskawki prosto z krzaka , bo przecież trzeba było wznowić poszukiwania.

Już myślałam ,że może to niebieskie , to jest to , bo liście paproci są , ale moja uwaga skupiła się tymczasem na tym co nad tym fruwało.

I pofrunęło na szałwię a ja za tym.A na szałwiach i tych niebieskich i tych różowych oj działo się działo.

I w takich oto okolicznościach przyrody minęło mi to świętojańskie popołudnie.Jeszcze na chwile zwabiła mnie swoją wonią skromna maciejka , ale to nie był zapach kwiatu paproci.

Liliowiec , też się przyczaił między paprociami ale nie ze mną te numery. znam tego gagatka.

Wreszcie dotarłam tam , gdzie prawdopodobieństwo spotkania poszukiwanej czy też poszukiwanego było największe.

I o to jest . Znalazłam . Ucieszyłam się bardzo ale na bardzo krótko , bo za bardzo mi to kwiecie przypominało naparstnicę.

A może to jednak paproć zakwitła różami w bukiecie od koleżanki?

Zupełnie przypadkiem(  z odkryciami tak już bywa) odkryłam go we flakoniku perfum Loewe. Naprawdę pachną kwiatem paproci. Kto nie wierzy , niech sam sprawdzi .

Tak więc nie pozostało mi nic innego jak uczcić to wydarzenie sobótką lub kupałą jak kto woli , rozjaśnić trochę tę najkrótszą noc i udać się pisać niniejszego posta. Możecie wierzyć lub nie ale jest już całkiem widno a ptaki świergolają od ponad godziny. Naprawdę nie warto było się nawet kłaść spać.