Narzekałam na długość ładowania się zdjęć na moim internecie ale teraz już doceniam. Ten tutaj jest o wiele wolniejszy . Jedno zdjęcie ładowałam prawie 20 minut więc chwilowo sobie daruję wklejania więcej. I tak dobrze, że mam łączność z Wami. Widzę ,że jesteście bardzo aktywne blogowiczki i na całe szczęście mogę na bieżąco podczytywać chociaż z pisaniem komentarzy już gorzej , bo Ci ,z którymi tu jestem trochę są zdegustowani ,że zajmuję się internetowymi znajomymi a nie nimi. Więc staram się nie przeginać.Tak więc szczęśliwie(nie licząc "tańcowania" w tunelu od ściany do ściany ,czego efektem jest rysa na prawym boku samochodu)dotarliśmy do celu podróży , którym okazało się cudownie położone agroturismo. Miejsce idealne dla nas . Cisza ,widoki na rozległa dolinę rzeki Arno, gaje oliwne wokół, basen , słońce, lekki, chłodzący wietrzyk, wino i śpiew naszego przyjaciela , który po prostu śpiewa bo taka jego natura ,że jak jest szczęśliwy to właśnie w taki sposób to okazuje. Dziś był dzień leniuchowania. Basen cieszył się dużym popytem. Zdjęć chwilowo nie robię zbyt dużo. Na razie chłonę. Dziś tylko wybraliśmy się do pobliskiego sklepu w celu uzupełnienia płynów czerwonych i białych i okazało się,że można wypić na miejscu kawkę i zjeść jakieś dolce , co poczyniliśmy. Obiad robiliśmy sami tzn. robił mój M(piszę z bardzo dużej litery bo on jest po prostu wielki). Były to krewetki wczoraj gdzieś nabyte ale nie wiem gdzie nawet bo panowie robili zakupy a my z koleżanką zalegiwałyśmy na słoneczku, czego efekt jest już widoczny, nawet ciut za bardzo powiedziałabym, bo jak zwykle chytre na słońce postanowiłyśmy sobie potraktować ulgowo wczorajsze zachodzące . Zachodzące, nie zachodzące- filtry to podstawa i to ja stara wyga mówię choć sama wiadomo już ,jak czynię.Mój Krzyś robił więc obiadek a ja w tym czasie udałam się do pobliskiej Pistoi w celu spotkania się z dwiema blogerkami :Małgosią http://toskania.matyjaszczyk.com/ oraz Joanną(kóra zorganizowała nam pobyt tutaj) http://visitoscana.blogspot.it/. I tu niestety, muszę ponarzekać na miłą panią z nawigacji ,że wprowadzała mnie w błąd kilkakrotnie , efektem czego dwa razy wjechałam na zakazie czyli pod prąd , ze dwa razy mi kazała skęcić w prawo chociaż się nie dało bo nie było drogi i w ogóle w którymś momencie zaparkowałam na najbliższym wolnym miejscu postojowymi poszłam na piechotę. Oczywiście na Piazza della Sala przybyłam mocno spóźniona ale dziewczyny czekały i czekał na mnie wspominany już wcześniej anioł. I tu nastąpiła plama , bo chciałam za niego zapłacić ustaloną kwotę i co? ...Tak to jest jak się na wakacje zabiera trzy torebki. Portfel z kasą i dokumentami został w plecaczku. Niby nic się nie stało ale same rozumiecie . Odechciało mi się nawet kawy , którą to ja miałam postawić. W którymś momencie dziewczynom coś skapło na sukienki i Małgosia powiedziała ,że dzień bez plamy to dzień stracony a ja na to ,że teraz ja powinnam się poplamić ale już było tak miło ,że zapomniałam że plamę to ja mam dziś na koncie i to jeszcze jaką. W każdym razie nie ma tego złego co by.... bo w środę spotkam się z Małgosią raz jeszcze . I mam nadzieję ,że tym razem nie zapomnę też aparatu bo dziś oczywiście nie zabrałam . Nie zabrałam też książki autorstwa Małgosi ale to aż z Polski więc chyba nie mam szans na autograf. Może następnym razem , bo póki co mamy zamiar tu wracać. Wróciłam oczywiście też z przygodami , bo ( to do wiadomości Małgosi) nie mogłam skręcić w prawo jak "miła pani" mi nakazywała i jak już nie skręciłam to mi powiedziała ,że ma mnie gdzieś i nic już nie pokazywała. Zapamiętałam jednak z przyjazdu ,że mam jechać SP9 i tak jechałam na Empoli i udało się. O mało co obyło by się nawet bez kolizji ale ponieważ wjazd na posesję jest tu dość trudny więc mąż postanowił mnie wyręczyć i tym sposobem mam zarysowany tylni lewy zderzak. Mieliśmy tę podróż odbywać samochodem męża ale w ostatniej chwili zadecydowałam ,że jedziemy moim. Teraz żałuję ale w sumie to niczego nie żałuję.
