Ja już wiem . I zastanawiam się czy zdradzać już , czy zrobić to na końcu i zmusić ,żebyście przeczytały wszystko. Nie wiem jeszcze co zrobię ale wytłumaczę Wam jak to zrobiłam. Otóż ,żeby nie robić aż tylu losów i nie szukać sierotki znalazłam taki oto sposób. Założyłam sobie ,że wejdę na bloga o 20 i sprawdzę stan licznika . Niestety nie udało mi się punktualnie, bo siedziałam w wannie i nie miałam zegarka a dobrze mi było tak ,że nawet nie myślałam ,że już ta godzina. Weszłam o 20. 12 i na liczniku miałam 202.733. Wczoraj sobie zrobiłam listę biorących udział w losowaniu. Dziś tylko dopisałam jeszcze trzy osoby. Wyszło mi wszystkich 96. Wymyśliłam sobie ,że liczbę odwiedzin podzielę przez liczbę biorących udział w zabawie a reszta jaka zostanie z dzielenia to będzie wygrana liczba . Gdyby reszta była większa od 96 to odjęłabym jeszcze 96 . Tym sposobem wygrał numer 77 . Wiem ,nic Wam to jeszcze nie mówi i nie będę się znęcała kazując Wam sobie samym policzyć kto to. Otóż wygrana to osoba anonimowa podpisana jako aneta0613. Dodam ,że nie znam . Pozostaje mi pogratulować a wszystkim bardzo, bardzo podziękować za wzięcie udziału w zabawie. Żałuję bardzo ,że nie mogę wszystkim zrobić takiego prezentu. Miał być post podsumowujący ale chyba nie mam dziś już siły na to. Cały dzień pracowałam w ogrodzie. Czy u Was też było tak pięknie? Udało mi się zasiać trochę w warzywniku. Marchewka , pietruszka, groszek, dymka , sałaty - już sobie siedzą pod wilgotną ziemią. Posiały mi się gdzieś nasiona rzodkiewki ,no i nie mogłam ich dziś wysiać :-). Spulchniłam ziemię pod moją kwiatową łąkę uważając ,żeby nie zniszczyć zbyt wielu maków , które wykiełkowały już jesienią .Przycięłam powojniki i zaczęłam przycinać róże ale zaczęło się robić ciemno więc jeszcze tylko rozpaliłam ognisko z tych obciętych gałązek i z tych wcześniej obcinanych. Dziś zrobiłam też pikowanie pierwszych siewek i zasiałam kolejne wymagające ciepła do kiełkowania roslinki . Miałam bardzo , bardzo pracowity dzień. Dobrze ,że przypomniałam sobie w porę ,żeby trochę obfotografować. Dzięki temu mogę pokazać ,że wiosna u mnie w tym roku naprawdę kolorowa. Jeśli chodzi o moją rocznicę, to powiem tylko krótko ,że bardzo Wam wszystkim dziękuję za te dwa lata. Nie wiem czy pisałam o tym ,że moje blogowanie miało być formą terapii po śmierci mojej mamy. Mogę Wam powiedzieć ,że spełniło swoją rolę. Ostatnio , oglądałam zdjęcia mamy i te całkiem dawne i te ostatnie ,które mam w folderze "Ostatnie z mamą ". Zrobiłam to po ponad dwóch latach od kiedy Jej nie ma. Wcześniej nie mogłam. Jest dobrze i mam nadzieję.że będzie jeszcze lepiej czego i Wam wszystkim życzę z okazji tej dzisiejszej wiosny .
piątek, 21 marca 2014
poniedziałek, 17 marca 2014
zielono mi ...i niebiesko
Moje drogie. postu podsumowującego moje dwuletniego blogowania dziś nie będzie ,bo i tak jestem mocno spóźniona a ponadto głowa mi pęka. Zrobię to przy okazji losowania , które przewiduję w pierwszy dzień wiosny. Nie lubię przeciągać zabawy w nieskończoność a poza tym jestem bardzo ciekawa komu tym razem szczęście dopisze. Przyznam ,że inaczej miał początkowo wyglądać ten zestaw ale koniec końców wygląda to tak jak na załączonym obrazku. Trochę światło dziś było marne do robienia zdjęć dlatego te kolory średnio oddają to jakie są naprawdę. Wiem ,że ładniejsze byłyby te naczynia , gdyby miały białe brzegi no ale wyboru nie było. Mam zamiar zorganizować akcję , która nakłoniłaby osoby decydujące o wzornictwie w Emalii do zrezygnowania z tej czerni no chyba ,że byłyby to całe czarne naczynia ( a pojawiła się właśnie seria "Nostalgia " w czerni.
W skład zestawu wchodzą 3 garnki -pojemniki z przykrywkami po jednym w kolorze błękitu, mięty i zieleni, w określeniu której miałysmy z Ondraszą problem a fabryka nazwała ją po prostu " pastelową zielenią " :-).Do tego jest mniejszy pojemnik- cukiernica w kolorze jasniejszym od tej pastelowej zieleni. Ja bym powiedziała ,że to już prawie cytrynka i w takim samym kolorze kubeczek a drugi kubeczek jak niebo ale jaśniejsze niż to na garneczku :-). I jeszcze po dwie małe miseczki w kolorze ciemniejszego błękitu i zieleni mniej i bardziej miętowej . Na dokładkę dwa mini durszlaczki białe.Tym sposobem wyszła taka zielono niebieska wiosenna tęcza. Piszcie ,że chcecie jąmieć. To jedyne , co trzeba ,żeby wziąć udziałw zabawie. Zapraszam i buziaki przesyłam.
p.s. Blogger coś mi dziś szwankuje .Mam nadzieję ,że tym razem udostępni tekst należycie.
W skład zestawu wchodzą 3 garnki -pojemniki z przykrywkami po jednym w kolorze błękitu, mięty i zieleni, w określeniu której miałysmy z Ondraszą problem a fabryka nazwała ją po prostu " pastelową zielenią " :-).Do tego jest mniejszy pojemnik- cukiernica w kolorze jasniejszym od tej pastelowej zieleni. Ja bym powiedziała ,że to już prawie cytrynka i w takim samym kolorze kubeczek a drugi kubeczek jak niebo ale jaśniejsze niż to na garneczku :-). I jeszcze po dwie małe miseczki w kolorze ciemniejszego błękitu i zieleni mniej i bardziej miętowej . Na dokładkę dwa mini durszlaczki białe.Tym sposobem wyszła taka zielono niebieska wiosenna tęcza. Piszcie ,że chcecie jąmieć. To jedyne , co trzeba ,żeby wziąć udziałw zabawie. Zapraszam i buziaki przesyłam.
p.s. Blogger coś mi dziś szwankuje .Mam nadzieję ,że tym razem udostępni tekst należycie.
piątek, 14 marca 2014
POMOCY!!!!!
Mam dylemacik. Nie będę pytała czy lubicie truskawki :-). Wiadomo. Chciałabym natomiast zrobić szybciutki test jaki kolor Wam lepiej odpowiada - "pierwsza zieleń " czy "wiosenne niebo "???? Szykuję zestaw na moje rocznicowe candy i nie wiem , w którą kolorystykę wejść. Pomocy!!!!!!!!! .Buziaki wiosenne wszystkim !!!!!
No chyba że połączyć oba kolory ? Wpadłam na to przed chwilą :-).
Ondraszo !!! Który miętowy ? Dodam ,że te listki to prawdziwa żywa mięta. Ja się poddaję :-)
piątek, 28 lutego 2014
Czas się witać
Ja dzisiaj tak na szybko . Skoro się żegnałam w poprzednim poście , to dzisiaj będę witać. Mnie dzisiaj rano przywitały gwizdy szpaków siedzących na jesionie. Wiecie, serce rośnie bo to oznacza już tylko jedno . Nie ma odwrotu. W związku z tym ,że pogoda piękna , pracy jest mnóstwo całe , dzisiaj tylko krótki meldunek ,że żyję . Wiem , maupa ze mnie ,bo nie napisałam odpowiedzi na komentarze pod poprzednim postem ale nie zrobiłam tego od razu z powodu braku czasu i przemęczenia a potem to uznałam ,że pewnie i tak nikt tego nie czyta. Ale , jeśli pięć osób napisze mi tutaj ,że wraca do moich postów ,żeby przeczytać odpowiedzi , to odpiszę :-). No dobrze, niech będą trzy osoby.
Melduję zatem ,że ziemia już rozmarznięta i gotowa na dawanie nowego życia. Wczoraj posprzątałam dwa zostawione na zimę zagony z kapustnymi i z botwinami. Przekopałam , dałam kompost. Teraz tylko czekam na marcowe dni siewu :-). Z innych prac , to cały czas trwa przycinanie . Na jutro mam zamówioną wyspecjalizowaną w cięciu drzew ekipę. Zależy mi na profesjonalnym przycięciu starych jabłoni i grusz . Jesion też będzie poddany kosmetyce . Mam nadzieję,że nie wystraszymy szpaków tym bardziej ,że firma nazywa się "Szpak" .Nie ruszam jeszcze przykrycia z liści . Wydaje mi się że na to jeszcze za wcześnie. Nie ma co budzić biedronek , chociaż dziś przez otwarte okno wpadła mi do domu pierwsza ,prawdziwa , obrzydliwie brzęcząca mucha. Ohydna była ale jakoś tak mnie mimo to ucieszyła dlatego darowałam jej życie . No i jeszcze jedno- wreszcie znalazłam prawdziwie smakujące pomidory. Wprawdzie przyjechały aż z Senegalu i pewnie stąd ten ich nieudawany letni aromat i smak. W końcu mogę się poddać diecie bo sałatkę wiosenną mogę jeść na śniadanie , obiad i kolację nawet w tłusty czwartek.
A niebawem moje blogowe drugie urodziny i wychodzę z wieku niemowlęctwa . W związku z tym szykuję niespodziankę , która pewnie was nie zaskoczy ale być może zaskoczy Was jej kolor ,bo sama jestem pod wrażeniem swoich ostatnich gustów . Ale o tym niebawem.
I jeszcze najmilszy akcent dzisiejszego dnia. Dotarły dziś do mnie moje upragnione lale. Autorkę pewnie znacie .Ania z bloga http://sekretnyogrod.blogspot.com/ daje życie takim cudom. Ta w niebieskiej sukience to Maszeńka i to był pomysł Ani a ta w różowej to Anuszka i to ja wymyśliłam. Możecie sobie myśleć co chcecie - nie mam małej córeczki, nie mam wnuczki ale mam lale i to są moje lale i uwielbiam je.
p.s. Aniu, one jeszcze nie siedzą tak jak powinny . Odpoczywały tylko po podróży a teraz już są u mnie w sypialni :-). Kiedyś zrobię im prawdziwą sesję .
Subskrybuj:
Posty (Atom)