W roli głównej Kasia B

Minął tydzień a ja ciągle uwierzyć nie mogę,że tam byłam . To wszystko odbyło się w oka mgnieniu i tylko pomidorki zasadzone w donicach na moim tarasie, na które właśnie patrzę siedząc tu na kanapie i stukając w klawiaturkę, są dowodem na to ,że to się działo. Chciałabym móc to wszystko godnie opisać a tu słów brak i zdjęć niestety też ,bo ja już tak mam ,że zanim wyciągnę aparat to muszę się najpierw zaprzyjaźnić z obrazem. Było stanowczo za mało czasu chociaż przecież to był prawie cały dzień. Mało mi Kasi i Andrew, mało mi tego miejsca, mało mi dziewczyn , z którymi dzieliłam tę przygodę. Będę tam wracać w miarę możliwości. Spokój ducha jakiego tam doświadczyłam jest wart pokonania tych setek kilometrów i stania w korkach na naszych chronicznie remontowanych drogach. Tak bardzo chciałabym zacząć wszystko od nowa. Już teraz wiem jak wyglądałby mój ogród. Robiłabym tak jak czuję a nie tak jak wypada. Chyba wyrzucę kostkę  brukową i wysypię ścieżki żwirem. Tak miałam na początkach mojego ogrodowania ale uległam lobby brukarskiemu . Wytnę iglaki . Dosadzę brzeziny.  Nowy warzywnik też już w planie. A może wszystko sprzedam i zacznę  z czystą tablicą? 
 Mam mnóstwo nowej wiedzy, którą chciałabym ulokować w mojej przestrzeni.  Można powiedzieć ,że jestem ogrodnikiem z niemal półwiecznym doświadczeniem bo zaczynałam w piaskownicy ale teraz dopiero dowiedziałam się,że te narzędzia , które Kasia prezentuje nie służą bynajmniej do robienia babek z piasku. Zakupiłam i wiem ,że już się bez nich nie obejdę . Z rozkoszą wysiewam nasiona dwuletnich robiąc w ziemi dziurkę jak w klusce śląskiej . Taki niby drobiazg a jakże odmienia rytuał siania w coś naprawdę magicznego.No i wiem już ,że te tunele kwietne to nie tylko dla ozdoby ale ku zmyleniu przeciwnika i ,że te chwasty w warzywniku też potrafią się przysłużyć pożytecznie. Życzyłabym sobie aby każdy kto ma kawałek ziemi ,mógł  zobaczyć to miejsce i aby stało się dla niego inspiracją do działań na swojej przestrzeni. Jestem pewna ,że świat byłby wtedy o 1000% piękniejszy. Jeśli chcecie zobaczyć więcej z ogrodu Kasi i Andrew to polecam blog Niezapominatki http://niezapominatka.blogspot.com/2014/06/eko-warzywnik-warsztaty-u-kasi-i-andrew.html , która też tam była i miała lepszy refleks i zdążyła więcej uwiecznić na fotografiach . Ja polecam skorzystać z uczestnictwa w warsztatach a sama chyba wykupię abonament :-).

A u mnie warzywnik się reanimuje zakrwawiony makowymi płatkami więc widok przykry i Wam oszczędzę. Natomiast róże przyciągają spojrzenia , skutecznie je odciągając od moich ogrodniczych porażek. Pachną nieziemsko a w połączeniu z wonią jaśminu powodują odlot myśli do zupełnie innych przestrzeni. Bywa ,że oddaję się tym stanom i dobrze mi z tym i nic mi więcej nie trzeba tylko jeszcze garść poziomek do przeżycia.