Odkrycie na miarę....

A wszystko przez to ,że nie miałam czasu i serca ,żeby jesienią uporządkować pomidorową grządkę. Z braku czasu nie będę się tłumaczyć , bo każdy wie jak to bywa . Brak serca wynikał z tego ,że odkąd padły mi pomidory unikałam tego miejsca jak tylko się dało . Ale to temat na innego posta. Wracając do odkrycia - między krzewami pomidorów rosła sobie rukola . Trochę dla spożycia , trochę dla ozdoby , trochę dla pożytku dla pszczół( bardzo wabi ). I rosła sobie i rosła i ..... tak pozostało na zimę.Wiem , niezbyt elegancko ale nigdzie nie jest napisane ,że musi  być elegancko. Więc wczoraj , z przygaszonym już nieco bólem po stracie pomidorów, zaczęłam zmagać się ze sprzątaniem śladów ubiegłego lata. I tak oto wyrywając starą karpę rukoli , dojrzałam ,że coś tam przy niej zielenieje. Wzięłam szkła bo nie dowierzałam . Rukola wydawała mi się być jednoroczna. Sprawdziłam w internecie- tak jednoroczna. Ale przecież wyraźnie pachnie rukolą. Więc buch ją do doniczki i na parapet kuchenny. Zobaczymy co z tego wyniknie chociaż ja już widzę zieleniejącą kępkę ( na brak wyobraźni nie narzekam). Tak więc mimo ,że nie siałam rukola w doniczce powinna być .

Mimo ,że nie siałam , mam również rukolę posianą . Robi to sama. Najlepiej lubi się wysiewać pośród kamieni. Może dlatego ,że miedzy tymi szczelinkami nie jest narażona na  żadne narzędzie . Gdy trochę podrośnie poprzerywam i pozostawię kilka okazów po to ,żeby zakwitły , zwabiły pszczoły i znów się rozsiały za rok.