tu czyli w ogrodzie

Nie do wiary ? A jednak się uchował . Wprawdzie tylko takie maleństwo ,zaledwie kilka kilogramów, ( ważyłam okiem) ale jednak . Zima broni się do upadłego na północnym stoku mojego ogrodu. Dam jej tam spokój ale tutaj , tutaj to niech ona już się nie waży zaglądać , bo tutaj to teraz rządzi ktoś inny ........

wiosna ,słońce i trochę ja. Obsadziłam skrzynki podokienne. Póki co widać tylko prymule , ale są tam też szafirki , cebulice, miniaturki kosaćców , hiacynty . Wszystko rośnie sobie w mchu zagrabionym z lasu. Wstydzę się troszkę tego szabru ale słowo daje ,że innych rzeczy z lasu do ogrodu już nie znoszę poza oczywiście runem ale to raczej do kuchni. Mech świetnie trzyma wilgoć i chroni też troszkę przed ewentualnymi wrrrr przymrozkami. Na parapecie leżą też w pogotowiu worki jutowe i gałązki iglaków , które stanowiły część bożonarodzeniowej dekoracji skrzynek. Niech sobie poleżą jeszcze te kilka dni. Dziś nawet lekko przykryłam roślinki workami bo ,wiadomo, licho nie śpi.

Taras też już gotowy ,żeby zasiąść. Tylko ,że pytanie kiedy? W sumie od świtu do zmierzchu zajęcia okołoogrodowe. Głównie przycinanie , bo na to zawsze jest najmniej czasu. Lepiej to zrobić zanim soki w drzewach puszczą. Musiałam też wyciąć róże do poziomu zera tzn. do poziomu kopczyków. Zima krótka ale ten tydzień siarczystych mrozów zrobił więcej szkód niż niejedna trwająca jak Pan Bóg przykazał  3 miesiące . Moja wina , bo nie chciałam okrywać gdy było jeszcze ciepło a potem nagle zrobiło się zimno a ja na dodatek byłam wtedy tam czyli na nartach . No i teraz o obfitym ,czerwcowym kwitnieniu można sobie pomarzyć albo pooglądać archiwalne zdjęcia

Może zakwitną w sierpniu? Tylko ,że ja miałam być dziś tu i teraz więc wracam. Bo tu udało się nam z synem powiesić (tz. syn wieszał a ja trzymałam drabinę) kolejne dwie budki lęgowe dla szpaków. I wyobraźcie sobie ,że na drugi dzień z rańca  co słyszę? Tak, tak, znajome pogwizdywania . Państwo szpakowie przylecieli. Uwielbiam , gdy mi świergolą przy ogródkowych porządkach. Tak już się dzieje ,że gdy jedni przylatują , inni odlatują. Od kilku lat zauważyłam taką prawidłowość ,że gdy tylko pojawią się szpaki,  w ogrodzie zauważam też  stadko gili. I mam wrażenie ,że z dnia na dzień jest ich coraz więcej. Czyżby miały u mnie punkt zborczy przed odlotem? Siedzą sobie na czubkach drzew owocowych i niby nic godzinami nie robią ale nie ze mną te numery. Przyuważyłam ,że coś namiętnie skubią i teraz to już pewna jestem ,że młode pąki czereśni. Nie żałuję im wcale , bo wiadomo ,że się muszą najeść przed podróżą a poza tym czereśnia jest dzika i służy tylko jako ozdoba wiosną , gdy kwitnie. Latem robi za stołówkę dla szpaków a jesienią znowu pięknie się przebarwia a ponadto upodobały sobie jej konary wiewiórki, które podkradają orzechy z pobliskiej leszczyny. Niech im wszystkim na zdrowie będzie