Przedświątecznie nieprzedświątecznie

Zaglądam na Wasze blogi i co widzę ? Wszędzie prawie ŚWIĘTA, ŚWIĘTA albo raczej prawie wszędzie ŚWIĘTA, ŚWIĘTA.Nieomal, jak w galeriach handlowych ,do których niby nie zaglądam ale wczoraj zajrzałam i jak szybko weszłam tak i szybko wyszłam bo okazało się ,że jednak moja noga na tyle boli ,że nie dam rady łazić na obcasie a oczywiście założyłam kozaczki na najwyższym ,no bo przecież galeria zobowiązuje. No oczywiście żartuję sobie ale nie tak do końca ,bo jakaś złość przeze mnie przemawia jednak ,ponieważ nie potrafię się zmusić do tego świątecznego szaleństwa. Pewnie mnie to najdzie na tydzień przed ,no i oczywiście na pewne rzeczy znów będzie za późno i znowu zostanie mi obietnica ,że w następnym roku to się zabiorę za to wszystko odpowiednio wcześniej. Oczywiście cały dzionek podśpiewywałam sobie zasłyszaną w galerii "Winter Wonderland" (najbardziej lubię w wykonaniu Macy Gray http://www.youtube.com/watch?v=MFRIskD12qU) . W efekcie powyciągałam pudła z ozdóbkami ale jeszcze nie otworzyłam. Może jutro wybiorę się na sklepy znowu (tym razem na płaskim) i w końcu coś ruszy w temacie świąt.Nie wiem ,czy któraś z Was pamięta ale przed tegoroczną Wielkanocą też załatwiłam sobie tę kostkę i informowałam o tym na moim ledwo co poczętym blogu. Czyżby to jakaś niepisana tradycja się działa ,że jak roboty nawał to ja zaniemagam? A może to mój podświadomy leń mi tę nogę źle ustawia na podłożu? Tak czy siak jestem zła ,bo nie nadążam. Jedyne co zrobiłam z okazji świąt to wianek ,którego pewnie nie zrobiłabym , gdyby nie ta kontuzja,bo po prostu nie usiedziałabym przed TV kręcąc te pergaminowe różyczki. Wianek jest pomysłu ludków z "Naszego wiejskiego zacisza" a przepis na niego w jesiennym wydaniu "Green Canoe". A żeby jakoś tego posta zrobić ciut przyjaźniejszego dla oczu to wrzucam kilka ujęć ,w których udało mi się złapać promyki słońca zaglądające przez częściowo umyte okna.Tak było w minioną sobotę: