Londyn , maj , 2003

Wiecie ,że ponoć na jednego mieszkańca Londynu przypada ponad jedna ławeczka na głowę a raczej na pupe? (podkreśliło mi pupę  )Nie wiem czy wliczają w to imigrantów ale to i tak sporo. U mnie w parku są tylko ruiny ławeczek. Lubię ruiny ale bez przesady. Mają stanąć niebawem dwie :jedna dla mojego sąsiada , bo codziennie skoro świt idzie do parku na spacer i nie ma gdzie spocząć , więc mu honorową obiecano . A druga niby dla mnie ale to już raczej żartem ktoś powiedział w reakcji na moje upomnienie się. Więc prawdopodobnie jedna ławeczka na ok. 3tys mieszkańców. Ktoś pobije rekord? Ale nie o tym miałam mówić. Dziewczyny pojechały do Londynu a tam wielka coroczna wystawa w Chelsea. Zazdroszczę ogromnie i w oczekiwaniu na ich relacje fotograficzne postanowiłam zamieścić  trochę swoich wspomnień. Był maj 2003 roku. Gdy wjeżdżało się do Anglii było specjalne wejście dla ludzi z innej planety. Więc pełna zazdrości jak to sobie przybywają do GB normalni ludzie musiałam podejść do strasznie wyglądającego pana i poddać się spowiedzi osobistej. Ponieważ koleżanka mnie podszkoliła o co mogą pytać więc już miałam przygotowane odpowiedzi. Z przejęcia , nie wiem o co mnie pan celnik zapytał ale ja odpowiedziałam Chelsea Flower Show i to były chyba magiczne słowa albo pytał o zupełnie coś innego , bo facet nagle zrobił się calkiem sympatyczny i powiedział ,że też chciałby tam być . Po czym pożyczył mi miłego pobytu. Stwierdziłam ,że każdemu, kto będzie chciał za chlebem do Anglii doradzę ,żeby mowił,iż przybywa na wystawę kwiatową  albo zwiedzać ogrody. To ich chyba zmiękcza. Pokaże kilka zdjęc , które zeskanowałam bo były to czasy kiedy o cyfrówce jeszcze nie marzyłam a nawet powiem więcej ,że broniłam się przed nią wszystkimi kończynami. dzięki temu mam te zdjęcia na papierze , czego nie mogę powiedzieć o wielu , wielu innych , które jako cyfrowe gdzieś poginęły. Mój zenit był niezawodny chociaż do jakości można się doczepiać. Ale przecież to wspomnienia więc zdjęcia też powinny trącić nieco myszką. Na początek pokażę kilka aranżacji, które wykonywane są specjalnie na każdą wystawę inne. Całe te domki , mostki , ogrodzenia to wszystko na te kilka dni. Nasi się jeszcze niestety nie nauczyli chociaż coś tam próbują.

A to już główny pawilon i niezliczone ilości odmian. Gdy się wchodziło roztaczała się niezwykła woń truskawek. Zobaczycie zaraz skąd. Te wiszące truskawki to był wtedy przebój wystawy. A sprzed stoiska z powojnikami nie mogłam odejść , bo raz powojniki, a dwa ten pan , który władał tak piękną angielszczyzną (jak Tony Blair) ,że mogłam słuchać nawet bez zrozumienia. A Fiołki mnie powaliły. Powaliły mnie też ostróżki, których akurat nie dokopałam się, ale możecie sobie wyobrazić ,że miały po ok. 2 metry wysokości i łodygi grubaśne jak moja ręka w nadgarstku. Na dodatek kolory -wszystkie możliwe kombinacje .

Po tych kolorowych wariacjach , trochę spokoju dla oczu. Angielski trawnik. Coś w nim jest.Prawda?