150 wątków

Proponuję na wstępie ,abyście według własnego uznania podzieliły sobie tego posta na kilka części i dawkowały przez najbliższe dni , bo po pierwsze- nie napiszę nic więcej do mojego powrotu a po drugie -chciałabym ,żeby ktoś ten mój blog odwiedzał , gdy mnie nie będzie. Bo mnie nie będzie , tzn. będę ale nie wiem czy w dalekiej Transylwanii mają internet i czy wampiry mnie do niego dopuszczą.Mam nadzieję ,że nie wyssą ze mnie całej krwi (0 Rh+) i wrócę i będę mogła kontynuować. Ja dzisiaj miałam dużo ambitnych planów odnośnie przygotowań do podróży , bo i jeszcze jakieś zakupy miałam poczynić i w domu ogarnąć i w ogrodzie pozabezpieczać, tymczasem nic z tych rzeczy mi się nie udało ponieważ odwiedził mnie pan paź i już nie umiałam normalnie funkcjonować. Jest zjawiskowy.jedyne co mnie martwi , to to ,że ma uszkodzone jedno skrzydełko. Nic mu nie będzie , prawda? Przysiadał na wszystkim na chwilę ale najbardziej przypadł mu do gustu mały pachnący goździk. I tutaj dopiero mogłam mu zrobić wyraźną fotografię .

Poza bieganiem za paziem . co jeszcze robiłam? Ano , musiałam zrobić wianek z pąków bzu czarnego. O bzie to wypadałoby osobnego posta , bo moim zdaniem każdy szanujący się wiejski ogródek , powinien mieć ten czarodziejski krzew w zestawie obowiązkowym.

Donice z ziółkami zajęły już swoje letnie stanowiska. Rozmaryn, bazylia ,majeranek. Na razie tyle. jeszcze czeka jedna donica na obsadzenie. Musze pomyśleć co tam zagości.

Szałwia zakwitła i tak będzie miała do końca lata. Lubię ja za to.

Kolejny materiał na wianek. mam nadzieję ,że zdążę jeszcze przed wyjazdem . bo po powrocie może już być zbyt przekwitnięty. Kwiatostany szczypiorku idealnie się zasuszają nie tracąc nic a nic koloru. mam z ubiegłego roku ciągle różowiutki.

Na warzywnikowych ścieżkach dominują bratki. Usuwam je tylko ze środka ścieżek ,żeby można było stopę postawić. Podeptane nie wyglądałyby dobrze.

Warzywka , bardzo w tym roku opóźnione w stosunku do ubiegłego a to dlatego ,że po prostu za późno wysiałam.Gapa

No i mamy pierwszy zbiór. włóknina się sprawdza póki co.

A teraz w ciszy pozwolę się wam zaorlikować trochę. Musicie je pokochać.

Nie samymi jednak orlikami człowiek żyje. Lilie bardzo przerzedzone przez ostatnią zimę ale coś zakwitnie.

No i moje skrzynki bardziej dopowiedziane i dopchane do granic ich pojemności, bo dopakowałam jeszcze miniaturki surfinii.

No i misia moja kochana. Wiem ,pamiętam , mam zaległy post o kotach . Będzie kiedyś :-). A dziś misia tylko , bo chodzi za mną wszędzie i wchodzi w kadr więc niech jej będzie.

Misia uwielbia to co kiedyś było pięknym , soczystym ,zieleniutkim trawnikiem , a stało się tym co widać dzięki co poniektórym koleżankom głosującym za tym aby na trawniku pozostawić bratki. Chcąc pozostawić bratki musiałam go nie kosić. No i zakwitł, a właściwie zakwitła bo to już jest łąka.

Teraz może można by ją już skosić ,ale jak tu kosić , skoro ona tętni życiem. Nie miałabym sumienia. Dziś fruwały nad nią dosłownie roje takich cudeństw.

A ten to już nocny. Dobranoc