e' nato Leonardo

Ponieważ dość znacznie się ochłodziło, z wielką przyjemnością wracam wspomnieniami do tych wczesnosierpniowych dni, kiedy to temperatury przekraczały dobrze ponad 30 stopni.Wiem ,że w Polsce wtedy nie było nic lepiej więc właściwie nikt mi nie zazdrościł ,że miałam piękną pogodę na wakacjach.No i w sumie dobrze ,bo i ja nie miałam poczucia winy ,ze sobie pojechałam do ciepłych krajów a moi rodacy w większości byli zdani na naszą pospolitą barową pogodę.Nawiasem mówiąc,rzeczywiście w tym roku Polaków bardzo niewielu się spotykało i nie wiem do końca czy to z powodu tego ,że i u nas mieliśmy lato,czy z innych przyczyn.Vinci odwiedziłam w tym roku po raz pierwszy. Zawsze myślałam,że to miejscowości przyjmują nazwy od jakiś postaci , które były z tym miejscem związane(moja wieś od pewnego księcia, który jej ją nadał)ale nie we Włoszech.Bo Leonardo był da Vinci bo był z Vinci a właściwie urodził się w jakimś gospodarstwie niedaleko Vinci( tam już nie dotarliśmy przez te upały)a w miasteczku był chrzczony.Ponoć ta chrzcielnica,która znajduje się w tutejszym kościele,to ta sama.Mieszkaliśmy nieopodal więc byliśmy w Vinci dwa razy na lodach.Nie bedę może pisała jakie były pycha bo ze dwie godziny temu zjadłam końcówkę cartedorów sernikowo malinowych i znowu sobie smaka narobię i nie będę miała czym zaspokoić. No właściwie już narobiłam. Może jakoś skończę tego posta.Vinci jest tak malusie,ze zanim się do niego wjedzie , to właściwie już się jest z drugiej strony. My dojeżdżaliśmy do miasteczka dwiema różnymi drogami.Gdyby ktoś kiedyś miał okazję jechać z Pistoi do Vinci to polecam gorąco i namawiam serdecznie do skorzystania z tzw. starej drogi.Do San Baronto, w którym mieszkaliśmy droga jest jedna a potem się rozwidla w prawo Sp16do Lamporecchio,a potem sp123 albo w lewo sp9 do końca.Ja polecam sp9 . Jest bardzo kręta (chociaż widziałam krętsze)ale niezwykle malownicza. W samym miasteczku wystarczy ,że jest 20 turystów a robi się tłum.Gdyby nie to ,ze właśnie trwała jakaś fiesta, to pewnie w ogóle nikogo by nie było.W ramach święta były organizowane wyścigi kolarskie,stąd rowerów widziałam chyba więcej niż ludzi.Być może ludzie pochowali się w chłodnych murach domostw.Na pewno były tam nowo narodzone dzieciaki, bo to akurat fajnym zwyczajem obwieszcza się wszem i wobec wieszając na drzwiach takie wesołe kotyliony.Widziałam w Hiszpanii z kolei, całe uliczki obwieszone sznurkami z małymi ciuszkami dla noworodków. te ciuszki to prezenty od sąsiadów. Fajne zwyczaje. Dlaczego nie u nas? W drodze powrotnej zakupy u jednego gospodarza.Oczywiście winko z przydomowej winnicy i różne kolorowe płody potrzebne do stworzenia martwej natury z melonami.A o północy już z naszego tarasu mogliśmy podziwiać kolorowe fajerwerki na zakończenie fiesty.