Groszki

Groszki mi wczoraj zapachniały do snu ,ale zanim to zrobiły musiałam wykonać wiele czynności z nimi związanych. Po pierwsze musiałam je kiedyś tam zasiać. A posiałam je do sporych donic gdzieś w połowie czerwca.Przyznam ,że eksperymentowałam tak pierwszy raz i udało się. Groszek pachnący ma w tym roku u mnie długi sezon. Pierwsze zasiewy były ,gdy tylko ziemia rozmarzła na warzywniku. Nie zrobiłam do tej pory temu kwieciu odrębnego posta ale pewnie co sprawniejsze oczy dostrzegały go tu i ówdzie między moimi warzywami. Tam też był wysiany w dwóch turach. Gdy wzeszły jedne nasiona od razu siałam kolejne .Dzięki temu kwitł i kwitł. Gdy ten z warzywnika zakończył swój żywot , pojawiły się kwiaty na tym doniczkowym. Stoi sobie na tarasie w kilku donicach i cieszy moje oko zza kuchennego okna. Aromat? Możecie sobie wyobrazić ,gdy kwitnie taka chmura kwiatów. Pogoda dopisuje i codziennie rozwijają się nowe. Nie żałuję na bukiety , bo lada dzień może przyjść przymrozek i wszystko się skończy. Cieszę się więc póki jest. Kocham te kwiaty od zawsze. Nawet obiecywałam sobie ,że bukiet ślubny będę miała z groszków ale w tym całym zamieszaniu okołoslubnym zapomniałam i ostatecznie na przekór wszelkim przesądom, miałam białe róże. Lubię groszki  za romantyczne kształty , wielorakie kolory,za zapach i za to ,że pasują do wszelkiego rodzaju wazonów i tych szklanych, porcelanowych, metalowych czy emalii.Świetnie wyglądają w glinianych dzbankach a nawet w koszyczkach. Nie znam nikogo ,kto by ich nie lubił.Jest ktoś taki ?