 |
| Miało być dzisiaj o powidłach i o tym jak to nie tak miało być ( jak zwykle ) ale zanim zrobiłam powidła musiałam odbyć pewną drogę po śliwki. A droga , wiadomo, ma różne skrzyżowania a ja zwykle się planów nie trzymam i sobie drogę do celu co nieco urozmaiciłam. Z tego powodu powstało trochę fotek z cyklu , który chciałabym zainaugurować -"Cudze chwalicie, swego nie znacie". To ,że kocham różne zamorskie czy zagórskie krajobrazy to pewnie niejeden tu już wie ale ,że nasze ojczyste bliskie memu sercu są szczególnie , to może jeszcze nie miałam okazji dowieść. Więc dziś obnażam swój lokalny patriotyzm i pokazuję Wam trochę Jury. Jura Krakowsko -Częstochowska pewnie większości kojarzy się z "Orlimi Gniazdami", z ostańcami , z jaskiniami . I słusznie ale Jura ma też inne swoje oblicze. Zresztą ma ich kilka. Czego tu nie ma ? Na pewno nie ma równiny i na pewno nie ma wielkich połaci pól. Górki, pagórki, wzniesionka , skarpeczki , wąwoziki , no i to rozdrobnienie tak charakterystyczne dla tej części Polski i stąd pewnie też te charakterystyczne zdrobnienia w słownictwie, po których ponoć Małopolanie są rozpoznawani w innych częściach kraju. No dobrze, może to nie jest zbyt chwalebne ale czasami urocze. Mam na myśli i to rozdrobnienie i zdrobnienia. Ja w każdym razie staram się iść pod prąd tendencjom i scalam , skupując ziemię wokół a to głównie po to ,żeby nie mieć jakiś nawiedzonych sąsiadów.Ale znowu zeszłam z tematu. Bo miałam pisać o tym ,że jadąc po te śliwki mijałam najbardziej rolnicze obszary Wyżyny Krakowsko Częstochowskiej czyli Ziemię Miechowską....Dlaczego pani fotografuje moje kapusty?-pyta mnie fajna ,młoda babeczka zza kierownicy srebrnego volkswagena.A bo są najpiękniejsze w całej wsi -mówię jej na to i dodaję pytanie czy ma coś przeciwko . Z dziwną miną , taką między zdziwieniem i rozpierającą dumą,mówi ,że skądże i odjeżdża dając nieźle po gazie.Ufff. Mogła zechcieć jakiś tantiem od ewentualnej publikacji na blogu. Udało się tym razem. ... A co pani tak obfotografowywuje ? -zapytał dziadzio .A kapusty -odpowiadam. A po co? -A bo ładne. -AAAAA-zabrzmiała jego odpowiedź ,chociaż miałam wrażenie ,że miał ochotę puknąć sięw czoło.Więcej spotkań trzeciego stopnia nie było. Więc trochę udało mi się pocykać , co zobaczycie na załączonych obrazkach. Czasami miałam wrażenie ,że to wcale nie jesień .Tylko te snujące się dymy z palonych ziemniaczanych badyli bezceremonialnie dawały znać ,ze to jesień właśnie. |



























I niech mi ktoś wytłumaczy dlaczego biała kapusta jest zielona, czerwona jest niebiesko fioletowa a włoska nie nazywa się cavolo?
O Pani, te kapusty aż przeładne i te Wasze góry i pagóreczki... ! I kolory... I koniki i nawet jaskółki naradzające się przed podróżą... Piękne tam u Was...
OdpowiedzUsuńWracam pooglądać jeszcze raz...:)
Nie udało mi się tym razem namierzyć dywanowego nasadzenia kapusty.Bywają artyści wśród rolników i robią pola we wzorki.
UsuńMaszko a w którejże ładnej części naszej Małopolski mieszkasz? Bo i mnie widoki te ładne dobrze są znane:) Pozdrawiam D.
OdpowiedzUsuńDagmaro, rubieże zachodnie ale uwielbiam Miechowszczyznę za rolnicze tradycje.W mojej cześci ich brak.
UsuńCześć :)
OdpowiedzUsuńJura jest znana mi i to nawet bardzo bliska mojemu sercu ponieważ tam właśnie się zaręczyłam :) Fajne zdjęcia jak zwykle z pomysłem :) A skąd te nazwy kapusty - to pojęcia nie mam ... Maszko - czekam u Ciebie na fotografie jesieni bo zapewne śliczne będą :) I kiedy Ty na wszytko znajdujesz czas ? Ja się z trudem wyrabiam z wygospodarowaniem czasu na fotografie, a dziś to nawet deszcz mnie zastał....ale byłam zdesperowana i coś tam jak zwykle pstryknęłam...buziaki :)
Ania , to może i jakiś ślub na skałce albo na pustyni? Nie mam czasu kochana na nic,jak wszyscy pewnie i masę spraw czeka na lepsze czasy.Ciekawa jestem jak wyglądają zdjęcia zdesperowanej mistrzyni.Całusy
UsuńWitaj Maszka, piszesz o ludziach, którzy Cię zaczepiali podczas fotografowania, myślę że takie spotkania "trzeciego stopnia" są przeważnie sympatyczne. Dodają smaku opowieściom i wprowadzają w atmosferę. A i zdjęcia, choć piękne, jeszcze lepiej się prezentują. Pozdrowienia z Mazowsza.
OdpowiedzUsuńJolu, bardzo lubię takie rozmówki z obcymi ludźmi. Sama jestem zaczepialska :-).
Usuńśliczne zdjęcia :-) Nie zastanawiałam się nad nazwami kapusty.. ale widzę, że mam jednak nad czym ;-) Rzeczywiście dziwnie się nazywają ;-))
OdpowiedzUsuńCieszę się ,że Ci się podobają okolice. Może ktoś rozwiąże tę zagadkę z nazewnictwem kapust. Liczę na to.
UsuńTo jak z tymi jagodami :) Te czarne są niebieskie, a jak niedojrzałe to zielone przecież, a o tej włoskiej nazwie to nawet nie słyszałam!!!
OdpowiedzUsuńTe pocięte na kawałeczki pola mi przypomniały z dawna pewna refleksje - ona nie ma puenty, raczej "zadziwienie" leciałam kiedyś od wysp brytyjskich do centrum Polski, te widoki tuz nad ziemią zanim się wciśniesz mechanicznym ptakiem w chmury są obłędne. Ale, do czego zmierzam... Nad wyspami pola kolorowe wyglądały jak wyrwane kolorowe kartki papieru, połączone takim śmiesznym jak rwie kartkę kolorową jasnym, lub ciemnym "ornamentem", a te nasze kawałki były równiuteńkimi paseczkami. Kolorowo pospinanymi cieniutką strużką miedzy. Niekiedy wąskie i długie prostokąty, niekiedy ciut bliżej kwadratu, ale wszystkie takie systematyczne. Takie poukładane, a tam, wyrwane z życia ziemi jakieś - niezwykłe to było porównanie, bez puenty, ale takie ciekawe. Może mi się uda zdjęcia jakieś odszukać, bo pstrykałam oczarowana, dobrze, że płaty ziemi nie zadają pytań "trzeciego stopnia" - o to bym się zdziwiła :))))
Miłego dnia Maszko. Wiwat kapusta :)))))))
Tez tak sobie pomyślałam ,że jak kapusta bardzo dojrzała zimą , to już jest bardziej biała niż zielona a czerwona robi się różowa ,gdy się ją ugotuje i skropi sokiem z cytryny . No ale nadal nie czerwona.Ślązacy mówią na nią modra i to chyba jest najbliższe prawdy.Jak rolnik miał trójke dzieci a bywało ,że i więcej to dzielił dla sprawiedliwości pole na tyle pasków ile dzieciaków a te dzieciaki znowu dzieliły i stąd te trzymetrowej szerokości zagony. Nie wiem jak w innych rejonach Polski ale może tam tyle dzieci nie mieli albo po prostu przepisy to regulowały. W Toskanii do tej pory nie można dzielić ziemi i ma to też sens i urok. A widoki z samolotu uwielbiam i też nosa od szyby nie odrywam ,jak już lecę.Koniecznie wygrzeb zdjęcia.Na cześć kapusty zrobię dziś bigos.:-)
Usuńpogrzebię, mam plan pogrzebania w ramach porządków ;)))))
UsuńMaszko znów nowy baner, oszaleje z Toba. Piekny i ten Koto auuuuuu.
OdpowiedzUsuńps
Juz slysze jak ta Pani po powrocie do domu małżonkowi opowiadała jak maszke biegajaca miedzy jej kapusta napotkała i ta miała chyba lekko nie....
taka polska toskańska kapuściana sesja
piekna
Hania,ja prędzej oszaleję, bo to ciągle nie o to jeszcze mi chodzi.Może kiedyś wreszcie się uda. Koto to szlachta ,nasz ostatni nabytek.A niech sobie opowiadała. Nikt mnie tam nie zna:-)( chyba ).Też zauważyłaś to podobieństwo krajobrazów? Masz rację , gdyby nie zabudowania i te pocięte połacie pól, można by posadzic cyprysów i byłaby Toskania jak ta lala.
UsuńPiękne Twoje kapuściane zdjęcia, aż oczy odpoczywają :) Ważne, by doceniać te ukryte piękno ;)
OdpowiedzUsuńTo prawda ,że dobrze te kolory robią na oczy. Ciągnie mnie tam bardzo i chyba znowu bedę musiała jechać po śliwki:-)
UsuńNieeee, allle śliczne te zdjęcia kapusty :-)
OdpowiedzUsuńKto by pomyślał ?? ! :-)))
No właśnie.Zwykła kapucha a cieszy.
UsuńMaszko, dobrze, ze Cię za szpiegostwo nie ciągali :):) a zdjęcia piękne!!!!!Co do kapusty.....niestety nigdy się nad tym nie zastanawiałam, sama jestem ciekawa rozwiązania :)
OdpowiedzUsuńIzo , na szpiega to ja raczej nie wyglądałam . Z taką lufą ?Czekam na jedną dziewczynę, którą podejrzewam o wiedzę na temat tych nazw. Zobaczymy.
UsuńŚliczne foty, aż odpłynęłam!
OdpowiedzUsuńpozdrawiam cieplutko:)
moje aniutkowo
Bo one takie morskie i faliste są więc pływanie wskazane.
UsuńOj Maszko, ale Ty kochana nasze oczy pięknem karmisz! Zakochałam się w Twojej kapuście bez pamięci, a że Ziemi Miechowskiej nie znam niestety, wyrzuty sumienia ogromne włączają mi się, że ja po Toskanii tego lata się błąkałam zamiast w te cudne kapuściane okolice zabłądzić. (jejku ale długie zdanie...!)
OdpowiedzUsuńA wiesz, Maszko... Ja jak te zdjęcia cykam i ludzie mi się przyglądają z zainteresowaniem to tak się czuję jakbym prawie coś komuś ukraść chciała! A przecież my chcemy tylko i aż "ku pamięci" obrazy zachować i jeszcze z innymi się podzielić, prawda?
Na nazwach kapusty to się nie znam, ale to prawda, że ciekawostka to z nią jest i jej kolorami.
Banerek śliczniasty! No to teraz jedź po te śliwki, bo pan na targu mówił mi, że już w zapomnienie odchodzą... :)
buziaki!
Dominiko, nie musi być nic zamiast tylko może być też. I ja po Toskanii się szwendałam i rumuńskim rolnictwem wzruszałam a pod nosem takie widokówki można zrobić.Zdanie nie takie długie. Ja raz napisałam na dwie strony w zeszycie do polskiego i miało sens. Niestety ostatnio pióro już nie to.Ja też nie zawsze dobrze się czuję robiąc zdjęcia.Jeśli wchodzę w czyjaś prywatną przestrzeń, to raczej pytam o pozwolenie ale przy polach kapusty nie przyszło mi to do głowy. Do tej pory ,tylko raz mi ktoś kategorycznie odmówił możliwości sfotografowania.Widocznie źle podeszłam do sprawy.Te ostatnio przywiezione śliwki bardzo już słodkie.Właśnie się dosmażają.Buziaki
UsuńŚwietne fotki. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńDziekuję i pozdrawiam również.
UsuńPiękne zdjęcia.
OdpowiedzUsuńlubię bardzo jesień i taką właśnie jak pokazałaś, nostalgiczną i kolorową .
o Jago , mnie też jakaś nostalgiczna nuta ogarnia jak patrzę na te dymy.
UsuńDlaczego Pani fotografuje? Hmm...?! Zawsze mnie to pytanie drażni. Może dlatego właśnie, że potrafisz dostrzec piękno w rzeczach tak prostych, że dla innych jest to niezrozumiałe... Piękne zdjęcia! Co do kapusty i ich nazw, pojęcia nie mam, ale nabrałam ochoty na gołąbki hihihi ;) Pozdrawiam!
OdpowiedzUsuńLubię fotografować starych ludzi. Mało kto rozumie dlaczego a to przecież oczywiste.Gołąbki może jutro? A najbardziej to lubię surowe listki chrupać.serdecznosci.
UsuńO tak gołąbki. Mam teraz czysta lodówkę, opróżniona, rozmrożona, odszroniona, cud miód, trzeba zapełnić - to chyba kapustą i w końcu ten pierwszy raz zrobiłabym gołąbki, ale mi teraz brzuch burczy :)
UsuńDzięki Ci kobieto za tę czcionkę :)
OdpowiedzUsuńA co zrobiłaś, że i w komentarzach jest taka sama? U mnie w komentarzach pozostała drobna mimo, że w postach mam większą.
Pozdrawiam serdecznie.
Ciągle mam problemy z tą czcionką. Mam nadzieję ,że już się unormuje.Nie pytaj , jak to zrobiłam ,bo sama nie wiem. Kombinowałam coś w projekcie i tak mi wyszło.trochę sie boję tam gmerać za bardzo ,żeby sobie całego bloga nie skasować.Miłego weekendu.
UsuńTa siwa poprzednia była mało czytelna, teraz jest zdecydowanie lepiej :)
UsuńTo jeszcze tam popatrzę, tam gdzie pokazuje wielkość czcionki to wszędzie mam ustawioną taką samą. Ale w komentarzach nadal jest mała. Jak się pisze posta też, wolałabym większą i tam.
Pozdrawiam, miłego wieczoru.
W Wielkopolsce mamy też całkiem przyjemne widoki :) ale nigdy nie będą mogły równać się z pięknem terenów pagórkowato-górowatych. Mieszkałam przez parę lat w Krakowie i do Jury wybierałam się jak przysłowiowa sójka :( Teraz, dzięki Twoim niezwykle nastrojowym zdjęciom, powrócił ucisk w żołądku za niespełnionymi marzeniami. Może kiedyś uda mi się pozwiedzać tamte tereny, a widoki które umieściłaś na swoich zdjęciach są kolejnym pretekstem do nawiedzenia tamtych rejonów.
OdpowiedzUsuńZgadzam się,że Wielkopolska piękna ale zupełnie inna.Tutaj jest prymitywniej trochę ale ma to swój urok zwłaszcza na zdjęciach . Żyć pewnie trudniej.Jurę odwiedzić trzeba koniecznie. Będę jeszcze kusić nie raz :-)
UsuńTe pola kapuściane co najmniej dorównują toskańskim widoczkom ;), są piękne, malownicze i, jak widać u Ciebie, niezmiernie fotogeniczne ;), tylko dobry fotograf potrafi zachwycić się czymś w pobliżu zamiast szukać "wielkich" plenerów
OdpowiedzUsuńpozdrawiam ciepło (ja z grzybów przytachałam 2 kleszcze ;)
Są malownicze , to prawda. Aż dziw ,że jakoś nie są natchnieniem artystów. A może są. Jo , skomplementowałaś i siebie przy okazji, bo to Ty pokazujesz zawsze piękno Twoich lokalnych plenerów.Może mnie nawet natchnęłaś,żeby pokazać to co mi się podoba od zawsze.Kleszcze nie żarty.Współczuje.
UsuńSuper fotki Maszko, wszystkie bez wyjątku, a szóste z kolei to mój faworyt ,chyba z kiełkującą oziminą a na drugim planie kapuściane pola , cudnie .
OdpowiedzUsuńTo prawda , cudze chwalicie .......
Dzięki za tak wspaniałe widoki.
Buziak,cmok!!!
Dziękuję Ito. Tak,to już ozimina i dlatego ta jesień taka nieoczywista , gdy w pobliżu nie ma złotych drzew.Cmoki
UsuńŚliczna, srebrzysta kapustka, bardzo fotogeniczna, a ptaszki chociaż na trójlini zamiast na pięciolinii bardzo muzykalne:))
OdpowiedzUsuńPozdrawiam
Kapucha sama wchodziła mi w obiektyw. A ptaszki jakoś nie świergoliły. Chyba to był taki tradycyjny polski przysiad przed podróżą.Pozdrawiam
UsuńNiebo i kapusta. Czy kapusta to niebo w gębie? Chyba nie dla mnie, ale strawa dla ócz niepomierna.
OdpowiedzUsuńKochana,nie tylko dla ócz, uwierz. Fakt ,że ciężko o jakieś lekkostrawne kapusciane danie ale smaków nie można jej odmówić i różnorodności potraw z niej.
UsuńJa na Jurę trafiłam dopiero z pierworodnym wnukiem.
OdpowiedzUsuńKadry cudowne.
Kapusta bardzo fotogeniczna.
Uściski
Jolando,lepiej późno niż później.Aż jestem ciekawa co ja odkryję dzięki wnukom :-).Całusy
UsuńZgadzam się z Jolandą- kapusta jest bardzo fotogeniczna!
OdpowiedzUsuńPowiem ,że trudno mi było zdecydować , która miss foto:-)
UsuńCudne te kapuściane pola:) Obok mnie też są, ale nie tak malownicze, albo ja tego nie zauważam....muszę się przyjżeć następnym razem. Jeśli byłaś po śliwki to znaczy, że byłaś w Rac... i jak tam domki ceglane stoją jeszcze? Cały czas mojemu M głowę o nich suszyłam, ale teraz marzenie o domu znów musi odejść na długi czas...:(
OdpowiedzUsuńAga, obok Ciebie na pewno nie są na pagórkach a te pagórki,co tu dużo mówić dodają atrakcyjności krajobrazowi. Płaskie jest bardziej monotonne chociaż bywa też piękne. Zależy co i jak :-).Tak. byłam tam i domki chyba stoją chociaż głowy nie dam bo nie miałam czasu nawet zerknąć, przez to ,że mnie te kapuchy zbałamuciły.Niedobrze ,że znowu nie macie jasności.Współczuje.
Usuńtam kwitnie przemysł kapusciany ,ostatnio przejeżdżałam tamtymi drogami i sie zachwacałam kapuscianymi polami :))) piekne widoki
OdpowiedzUsuńpozdrawiam
Ag
Oj,kwitnie. Mówią nawet na te tereny "kapuściane zagłębie"i wybierają króla i królową kapuścianą :-).Pozdrawiam
UsuńMaszko ,tyle główek kapusty aż dziwne ,że nie znalazłaś tam żadnego noworodka .Ponoć można je tam znaleźć a nie czekać tylko na bociany.Oczywiście to żarty ale takie od razu skojarzenie mnie dopadło, buziaki
OdpowiedzUsuńTez o tym myślałam i nawet nie miałabym nic przeciwko:-)
UsuńMaszko, zdjęcia są pięknę!!! Kapusta, wóz z kapustą, zaorane pole skojarzyły mi się z obrazkami z "Elementarza" Falskiego... Piękne!!! Pachnię polską jesienią. Akurat jesień jest moją ulubioną porą roku. Najbardziej kolorowa, nastrojowa i trochę zapłakana...Pozdrawiam bardzo ciepło.
OdpowiedzUsuńMaszko, jestem oczarowana tymi krajobrazami, cudownie zatrzymalas je w kadrze... nie wiem dokładnie, jakie to rejony, ale podobne mijam między Osiekiem i Krakowem i za każdym razem marzę, żeby tam zamieszkać :-)
OdpowiedzUsuńAle kapucha. Takich ilości jeszcze nie widziałam. Ja w tym roku w ogródku miałam 4 główki cerwonej i myślałam ,że nic z nich nie będzie. Myślałam, że się głóki nie zawiązały tylko same liście. A jednak wyrosly maleńkie główi i zrobiłam z nich gotowaną czerwoną kapustę. Pyszna była.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam!
Iza