dawno , dawno temu

Nie jest to jednak bajka lecz kawałek wspomnień. Dokładnie 20 lat  temu we wrześniu 1992 roku było zrobione to zdjęcie. Jest na nim moja siostra , jej syn , mój maż Krzysztof , mój najstarszy syn Krzysztof jr, mój młodszy syn Maciej a to najmniejsze ledwo widoczne to córa Ania. Właśnie skończyła roczek.Nie pomyliłam się z datą , to rzeczywiście wrzesień a dokładnie przedostatnia niedziela ..Niespodziewanie niedzielny poranek obudził nas na biało. Tydzień później była już normalna, piękna, złota,polska jesień. Pokazuję to zdjęcie , bo to pierwsze udokumentowanie  naszego nowego miejsca do życia. Transakcję kupna sfinalizowaliśmy miesiąc wcześniej i zaczęliśmy roboty remontowe. Trzeba było zrobić w zasadzie od nowa łazienkę , ogrzewanie , no i odświeżyć mieszkania . O innych rzeczach nie myśleliśmy , ponieważ marzyła się nam przeprowadzka  przed Bożym Narodzeniem. Dom ,choć uroczy i zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia ,w stanie nie był najlepszym. Przez wiele lat był traktowany przez właścicieli jedynie jako domek letniskowy. I rzeczywiście letniskowali na całego , o czym świadczyły niepoliczalne wręcz ilości leżaków i butelek.. Z późniejszych relacji sąsiadów dowiedziałam się ,że przed wojną pani Stanisława znana była z przepięknej kolekcji róż ale potem jej dzieci wyemigrowały do miast i już tylko odwiedzały babcię w celach rekreacyjnych . Gdy pani Stanisława zmarła, o ogród  nikt kompletnie już nie dbał.. Mimo to pewne rośliny przetrwały ale o tym będzie innym razem..Mąż zajął się więc wszystkimi remontowo poprawkowymi sprawami a ja ....ja oczywiście ogrodem bo przecież wiosną dzieci musiały mieć kawałek trawnika do pobiegania.

Za rok o tej porze , Ania miała dwa latka ,  miała też trawnik i zbierała czerwone , pyszne jabłuszka. Do tej pory ta jabłonka się zachowała; niestety nie znam nazwy bo to chyba jakaś bardzo stara odmiana ; ma ogromne kwiaty jak na jabłonkę a owoce niewielkie za to. Zachowały się też widoczne na zdjęciu paprocie i schody wejściowe jak i schody do werandy . Niestety domu nie ma i bardzo mi z tego powodu smutno.